روزنامه منحصر بفرد آیندگان سال آخر فوق کمیاب100تا

100جلد روزنامه آیندگان سال 57و58وقایع انقلاب بفروش میرسد....

روزنامه آیندگان برای آیندگان توضیحات خوانده شود

آیندگان یک روزنامه سراسری صبح چاپ ایران بود که اولین شماره آن در تاریخ 25 آذر 1346 و از آن تاریخ به مدت یازده سال در تهران منتشر شد. بنیانگذار این روزنامه و حسین آهاری، آن و اولین سردبیر آن میباشند. آیندگان در حقیقت محصول فکری داریوش همایون و تعداد دیگری از روزنامهنگاران مشتاق آن دوران برای تأسیس یک روزنامه سراسری، که در آن دوران در انحصار و بوده است.

موضع آیندگان پس از انقلاب

در اواسط اردیبهشت ماه سال 58 روزنامه آیندگان خبری دربارهٔ درگذشت آیت الله مطهری و عوامل ترور وی منتشر کرد که بهطور جدی نخستین بحران حوزه مطبوعات را پس از پیروزی انقلاب اسلامی کلید زد. شماره 3353 این روزنامه به تاریخ 20 اردیبهشت 1358 با استناد به مصاحبه آیت الله خمینی با نشریه لوموند، احتمال دست داشتن گروههای چپ در ترورهای وقت را رد کرد.دفتر سید روحالله خمینی طی بیانیهای ضمن تکذیب محتوای درج شده در روزنامه، اعلام کرد که خمینی این روزنامه را از این پس هرگز نخواهد خواند و مطالب مندرج در آن نیز هرگز مورد تأیید او نیست. اولین شماره آیندگان پس از این اطلاعیه، در چهار صفحه منتشر شد که سه صفحه آن سفید بود و تنها در صفحه اول آن مقالهای با عنوان "آیا انتشار آیندگان باید ادامه یابد؟" آمده بود.از سطور پایانی این مقاله، چنین برمیآید که بیانیه دفتر آیت الله خمینی، اصل ادعا را رد کرده و انتشار چنین خبری در لوموند را ناشی از اشتباه در ترجمه دانستهاست که روزنامه آیندگان نیز اتهام اصلی را متوجه و ابوالحسن بنی صدر دانست که مترجم اصلی مصاحبه فوق بودهاست. همچنین در این مقاله به رویاپردازی برخی عناصر وابسته به قدرت برای تصرف ساختمان روزنامه و حمله به برخی دفاتر روزنامه آیندگان در شیراز و بوشهر اشاره شدهاست.

توقیف

در 22 مرداد 1358 روزنامه جمهوری اسلامی در مقالهای از کشف اسناد حمایت ساواک از این روزنامه خبر داد.

در مصاحبه خود با سید روحالله خمینی به مسئله توقیف این روزنامه اشاره میکند: «چطور امکان دارد، الآن در کشور، کمونیستها و سایر اقلیتها چه سیاسی و چه مذهبی و چه ملی نمیتوانند آزادانه اظهار بیان بکنند و اظهار اندیشه بکنند. چه دلیلی بود که مثلًا روزنامههای مخالف مخصوصاً آیندگان، بسته بشود؟» وی در پاسخ به این سؤال میگوید:

روزنامه آیندگان همان بود که با دشمنهای ما روابط داشت. توطئه بود در کار و با صهیونیستها روابط داشت. از آنها الهام میگرفت و بر ضد منافع مملکت و کشور مینوشت؛ و در تمام آن روزنامههایی که توطئهگر بودند و میخواستند رژیم سابق را دوباره برگردانند به اینجا. این روزنامهها جلوشان گرفته شد تا بفهمند به اینکه چطورند اینها و بعد از اینکه فهمیدند هر کدام که توطئهگر نیستند، نه، آزاد باشند. همه روزنامههایی که بودند، به اعتبار اینکه دادستان آن طوریکه فهمیدهاست اینها توطئهگر بودند و مفسد بودند و اینها الهام از و از دستگاه صهیونیستها میگرفتند، از این جهت اینها را کردند موقتاً، تا اینکه رسیدگی کنند. این خلاف نیست. این جلوگیری از توطئه است که همه دنیا بودهاست که جلوی این توطئه را بگیرند