آنالی .

آنالی 
مینو عبدالله پور 
نشر آگه
ساده چاپ 1389
شومیز رقعی
168 صفحه
اما طول کشیده بود. هر پنجشنبه مادر از تخت بلندش میکرد، لباس تناش میکرد، موهایش را شانه میزد و میرفتند آن سر شهر. توی محلهای با کوچههای باریک و پیچ در پیچ پر از بچه و آشغال هایی که توی روز روی هم تلنبار شده بود اینجا و آنجا و محسن همه را تار میدید. به عینک اش عادت نداشت، سنگین بود و زشت، نمی گذاشت اش. مادرش صد بار پیفپیف می کرد و فحش می داد. اما تا می رسیدند مهربان می شد و هر کاری که می کردند، هرچه که می گفتند، قربان صدقه شان می رفت. (از متن کتاب)