نوار پاپ Kenny Loggins 1977

نوار Kenny Loggins 1977 ( کنی لاگینز ) با اسم آلبوم ( Celebrate Me Home ) در سبک موسیقی Pop . مایکل جکسون ممکن است پادشاه پاپ باشد، اما رسانه ها اغلب کنی لاگینز را پادشاه موسیقی متن فیلم می کنند. به یاد آوردن فیلم پرفروش تام کروز تاپ گان بدون زمزمه کردن ترانه Danger Zone در همان زمان دشوار است. حقیقت این است که فعالیت موسیقی فیلم لاگینز بخش کوچکی از گذشته پاپ راک او را تشکیل می دهد. لاگینز با شروع کار 100 دلاری در هفته برای نوشتن موسیقی برای دیگران، و اوج گرفتن آلبوم های پلاتینیوم و جوایز گرمی، به نوشتن و اجرای موسیقی هایی که مردم دوست دارند زمزمه کنند، ادامه می دهد.

لاگینز در واشنگتن متولد شد. عشق او به موسیقی زمانی آشکار شد که در دوازده سالگی شروع به نواختن گیتار کرد. پدرش فروشنده بود، بنابراین خانواده قبل از نقل مکان به کالیفرنیا در سیاتل و دیترویت زندگی می کردند. او در کالیفرنیا بزرگ شد و یاد گرفت که از فضای باز قدردانی کند. لاگینز در دوران دبیرستان می دانست که می خواهد در موسیقی حرفه ای داشته باشد. او حتی برای درس خواندن برای امتحانات نهایی در سال آخر مشکل داشت زیرا مشغول نوشتن آهنگ «خانه در گوشه پو» بود. بیست و هشت سال بعد، Return to Pooh Corner آلبومی برای کودکان به یکی از پرفروش ترین آلبوم های او تبدیل شد.

زمانی که لاگینز در کالج شهر پاسادنا تحصیل می کرد، عضو یک گروه عامیانه بود. او بعداً به یک گروه راک به نام Gator Creek پیوست. Gator Creek چند ضبط برای Mercury انجام داد، اما لاگینز بعداً به گروه دیگری به نام Second Helping پیوست. در سال 1969، زمانی که لاگینز 21 ساله بود، از Second Helping دست کشید تا شغل ثابتی در لس آنجلس بگیرد و برای یک شرکت انتشاراتی به نام Milk Money موسیقی بنویسد. پول شیر تمام چیزی بود که او با 100 دلار در هفته به دست می آورد، اما این شغل سکوی پرتابی برای حرفه بسیار موفق او بود. زمانی که به عنوان نویسنده کار می کرد، با اعضای گروه Electric Prunes به تور رفت و سپس با Nitty Gritty Dirt Band آشنا شد. بعدها یکی از دوستان خانوادگی، که کارمند کلمبیا بود، فکر کرد که لاگینز ممکن است به اندازه کافی برای ضبط یک آلبوم انفرادی خوب باشد. آن دوست، دان الیس، لاگینز را به جیم مسینا معرفی کرد. موفقیت حرفه ای پاپ راک Loggins پس از آن معرفی آغاز شد.

جیم مسینا گیتاریست گروه پوکو و سپس گروه بوفالو اسپرینگفیلد بود. او هرگز قصد نداشت که بخشی از یک دوتایی موسیقی شود. او فقط می خواست چند ترانه برای شرکت کلمبیا تولید کند. او آهنگ هایی را که Loggins برای گروه Nitty Gritty Dirt می نوشت دوست داشت و در سال 1971 تصمیم گرفت که Loggins را به عنوان اولین پروژه خود بپذیرد. پس از امضای قرارداد لاگینز برای کلمبیا، مسینا شروع به کار با او بر روی یک آلبوم جدید کرد. آن دو تصمیم گرفتند که آهنگ ها هنگام نواختن با هم بهترین صدا را داشته باشند و تصمیم گرفتند آلبوم را به صورت دو نفره ضبط کنند. با اکراه لاگینز و مسینا متولد شد.

اولین آلبوم آنها در سال 1972 به درستی Kenny Loggins با جیم مسینا Sittin In کاری که مسینا تصور می کرد او انجام می دهد نامیده شد. آنها تا سال 1976، هفت آلبوم بعد، از هم جدا نشدند. سه تا از آلبوم ها پلاتینیوم شدند و چهار آلبوم دیگر طلایی بودند. این دو آهنگ موفق متعددی تولید کردند. اولین آلبوم با آهنگهایی مانند «آهنگ دنی» و «واهوالا» پلاتین شد. آلبوم بعدی پلاتینیوم، Loggins and Messina، (دیگر «نشستن در» نیست)،  را به ارمغان آورد که به رتبه چهارم جدول پاپ رسید. Thinking of You به 20 آلبوم برتر رسید. آلبوم بعدی، Full Sail نیز در سال 1973 پلاتین شد. چهار آلبوم بعدی طلایی شدند، اما دلسرد کننده بودند. پس از جدایی آنها در سال 1976، دو آلبوم دیگر منتشر شد، یکی از بهترین ها به نام بهترین دوستان و یک آلبوم زنده به نام Finale. لاگینز برای انتشار اولین تلاش انفرادی خود، Celebrate Me Home صبر زیادی نکرد. این آلبوم در سال 1977 بیش از یک میلیون نسخه فروخت، همانطور که آلبوم بعدی Nightwatch فروش داشت. آهنگ محبوب نایتواچ «هر وقت تو را دوست صدا میزنم» بود که با استیوی نیکس خوانده شد. آن آهنگ در جدول پاپ به رتبه پنجم رسید و شهرت لاگینز را به خاطر خوش بین بودن و حتی شاد بودن در ترانه سرایی اش مهر کرد. Keep the Fire در سال 1979 پلاتین شد و یک سرود ورزشی مورد علاقه به نام This Is It را در آن گنجاند. در سال 1981، لاگینز جایزه گرمی را برای بهترین آواز پاپ برای «This Is It» دریافت کرد. لاگینز قبلاً اولین گرمی خود را در سال 1980 برای نوشتن آهنگ سال What a Fool Believes به همراه برادران دوبی دریافت کرده بود.

در سال 1985، لاگینز دست خود را در تولید آلبوم خود به نام Vox Humana امتحان کرد. رالف نواک از پیپل اظهار داشت: لاگینز به همان اندازه که در تجارت پاپ راک ظاهر می شود، با دقت و تطبیق پذیری است که او را از بد بودن نجات می دهد. همسر لاگینز در آن زمان، اوا این، در نوشتن برخی از آهنگ های آلبوم کمک کرد. Vox Humana فروش ضعیفی داشت و لاگینز سه سال قبل از انتشار بازگشت به آوالون در سال 1988 صبر کرد. یکی از نویسندگان رولینگ استون خاطرنشان کرد: بازگشت به آوالون آنقدر بی مزه است که آدم را برای جیم مسینا نوستالژیک می کند. دیوید هیلتبراند از People اظهار داشت: Loggins هنوز هم صدایی بینظیر و گنگ دارد.

آلبوم بعدی لاگینز، Leap of Faith، در سال 1991 منتشر شد. تقریباً در این زمان، موسیقی لاگینز از Pop-Rock به New Age به Adult Contemporary تغییر مکان داد. یکی از منتقدان استریو ریویو خاطرنشان کرد: «با کمی بیشتر از نگرش مثبت، معنوی و فالستوی انعطافپذیر او برای پیشروی، ممکن است برای مخاطبانش، چه New Age یا غیره، جهشی از ایمان لازم باشد.» Leap of Faith یک آلبوم بسیار شخصی برای لاگینز بود، با آهنگ هایی درباره فرزندانش و در مورد طلاق او از همسرش ایوا. همچنین حاوی آهنگی در مورد این سیاره به نام Conviction of the Heart بود که آغازی برای توجه عمومی لاگینز به محیط زیست بود.

لاگینز Leap of Faith را با یک آلبوم کنسرت به نام Outside: From the Redwoods دنبال کرد. دیوید تیگپن از Entertainment Weekly اظهار داشت: در این آلبوم کنسرت، گیتار آکوستیک هوشمند لاگینز Angry Eyes و بسیاری از دیگر آهنگهای قدیمی او را احیا میکند. آن آلبوم یک نوار ویدئویی کنسرت با همان نامی داشت که ایستگاه پخش عمومی (PBS) در سال 1993 نشان داد. Loggins برای تلویزیون تازگی نداشت. سال قبل او یک برنامه ویژه تلویزیونی به نام This Island Earth برای کانال دیزنی داشت. این ویژه برای او یک جایزه Cable Ace و دو جایزه امی برای آهنگ اصلی برجسته (This Island Earth) و دستاورد برجسته در نویسندگی به ارمغان آورد. در سال 1994 لاگینز Return to Pooh Corner را با یک نوار ویدئویی کنسرت منتشر کرد که شامل بخشهای مصاحبه بود. لاگینز به بیلبورد توضیح داد که چرا رکورد کودکان را ثبت کرده است. او گفت: من می خواستم فضایی را برای زمان خواب ایجاد کنم که به عنوان یک پدر هم به من گوش دهد. یکی از منتقدان هفته نامه ناشران این آلبوم را زیبا نامید.

لاگینز در اوایل دهه 1980 شروع به ساخت آهنگ برای موسیقی متن فیلم کرد. اولین مورد، من خوبم برای فیلم Caddyshack بود و لاگینز گفت: این یکی کاملاً برای سرگرمی بود. «من خوبم» به رتبه هفتم جدول پاپ رسید. آهنگ های بعدی برای موسیقی متن فیلم Footloose آمد که جز ترانه های زیبای بسیار معروف و پرفروش این خواننده بود: من آزادم (بهشت به مرد کمک کند) که به 30 آهنگ برتر راه یافت و Footloose که در سال 1984 در صدر جدول پاپ قرار گرفت. Forever از Vox Humana نوشته شد. برای یک فیلم کوتاه به نام دسترسی به همه مناطق. تران بزرگ بعدی او «منطقه خطر» از تاپ گان بود. «منطقه خطر» در سال 1986 به رتبه دوم رسید. فیلم Over the Top که یکی از فیلمهای مشهور دهه هشتاد میلادی، با بازی سیلوستر استالونه بود، موفق به کسب بیست فیلم برتر «Meet Me Halfway» شد. Nobodys Fool از فیلم Caddyshack II در سال 1988 به ده نفر برتر رسید. در سال 1996، لاگینز با نقدهای مثبت، نامزدی اسکار و حضور زنده در نمایش جایزه اسکار برای آهنگ برای اولین بار از One Fine به دست آورد. موسیقی متن روز. بیلبورد اشاره کرد: امیدوارم این مقدمه ای برای آلبوم جدید Loggins باشد.در مارس 1997 Loggins منتشر شد آلبوم دیروز، امروز، فردا بزرگترین بازدید از Kenny Loggins. همراه با تمام آهنگ های برتر جدول لاگینز، آهنگ جدیدی به نام «بقیه زندگی شما» در آلبوم وجود داشت. لاگینز در یادداشت های خطی نوشت: این آهنگ یک قطعه اصلی از آلبوم آینده The Unimaginable Life است. من این پروژه را بلندپروازانه ترین و هنری ترین کار حرفه ای خود می دانم. جاه طلبانه است. لاگینز و همسر دومش جولیا کتابی به نام زندگی غیرقابل تصور نوشتند و آلبوم زندگی غیرقابل تصور، به نقل از سخنان لاگینز، یک موسیقی متن برای کتاب است. هر دو داستان رابطه این زوج را روایت می کنند. این کتاب و آلبوم به طور همزمان در ژوئیه 1997 منتشر شدند. جودی کوین از ناشران هفته نامه گفت که لاگینز مبلغ هنگفتی در حد وسط شش رقمی پرداخت کرد.

لاگینز آلبوم را در استودیوی خانگی خود در سانتا باربارا، کالیفرنیا ضبط کرد تا بتواند در کنار همسر و چهار فرزندش باشد. او به دلیل تلاشهای زیستمحیطیاش شناخته شده است و گروههای زیستمحیطی را که تلاش میکنند تفاوت ایجاد کنند، تحسین میکند. لاگینز به طور غیر رسمی در مورد لذت رشد معنوی و روابط سخنرانی می کند. یکی از سطرهای «بقیه زندگی تو» این است: «اوه، باور دارم که خدایی مراقب من است». او باید باور داشته باشد که یک نفر در آن بالا او را دوست دارد، اما موفقیت او ثابت می کند که او برای بسیاری از اینجا نیز جذاب است. Loggins همچنان به الهام بخشیدن به مخاطبان زیادی ادامه می دهد و او به اندازه کافی موسیقی ایجاد کرد تا همه آنها را راضی نگه دارد.این آلبوم که اولین آلبوم منتشر شده خواننده ترانه سرای آمریکایی یاد شده بود که در این سال با تهیه کنندگی چند خواننده مشهور دیگر از امریکا به اسامی Billy Joel و Bob James و Phil Ramone به بازار آمد و در نهایت توانست توسط RIAA نشان پلاتینی را کسب کند و در رتبه 27 Billboard album charts قرار گیرد .