الموت زندگی حسن صباح. دکتر محمد مجلسی

داستان کتاب «الموت» در ایران و در قرن یازدهم ، در قلعه الموت اتفاق می افتد ، جایی که پیامبر خودخوانده حسن بن صباح در حال تنظیم نقشه ای پر خطر اما درخشان خود برای اداره منطقه با تعداد انگشت شماری از مبارزان نخبه است که قرار است "چاقوهای زنده" وی شوند. صباح با ایجاد یک بهشت مجازی در الموت ، مملو از زنان زیبا ، باغ های سرسبز ، شراب و حشیش می تواند مبارزان جوان خود را متقاعد کند که اگر از دستورات او پیروی کنند، می توانند به بهشت برسند. الموت موازی با اسامه بن لادن ، داستانی را شرح می دهد که چگونه صباح توانست با ایجاد یک ارتش کوچک از فدائیان که مایل به کشتن و کشته شدن بودند، برای رسیدن به بهشت ترس را به طبقه حاکم القا کنند. صباح با اعتقاد به شعار عالی اسماعیلی "هیچ چیز درست نیست ، همه چیز مجاز است" ، می خواست "آزمایش" کند که تا چه حد می تواند از طریق توسل به آنچه حماقت و تحمل پذیری مردم و اشتیاق آنها است ، عبادت دینی را برای منافع سیاسی خود دستکاری کند. برای لذت و خواسته های خودخواهانه خویش.

الموت در اصل در سال 1938 به عنوان تمثیلی به دولت فاشیست موسولینی نوشته شد. در دهه 1960 میلادی به محبوبیت رسید و در دهه 1990 ، در طول جنگ بالکان ، به عنوان تمثیلی از درگیری های منطقه خوانده شد و در آلمان ، فرانسه و اسپانیا به عنوان یک کتاب پرفروش شناخته شد. در پی حملات 11 سپتامبر 2001 ، این کتاب بار دیگر زندگی جدیدی پیدا کرد و بیش از 20 هزار نسخه در اسلوونی به فروش رساند و در سراسر جهان به بیش از 19 زبان ترجمه شد.

درباره ولادیمیر بارتول

ولادیمیر بارتول (Vladimir Bartol) (19031967) نویسنده اسلونیاییتبار اهل ایتالیا بود.
یکی از بهترین آثار ولادیمیر بارتون رمانی هست تحت عنوان الموت که شناخته شدهترین محصول ادبی اسلو ونی است. ولادیمیر بارتول پس از پایان تحصیلات دانشگاهی آثار فریدریش نیچه فیلسوف شهیر آلمانی را به زبان مادری اش ترجمه نمود و از طرفداران فروید روانشناس پرآوازه اتریشی به شمار میرفت. شایستگیهای بارتول، نویسندهای که همراه با نظامهای دیکتاتوری و استبدادی، آنهم از هر نوع چپگرا و راستگرای آن در ستیز بود، سرانجام در سالهای واپسین زندگی اش مورد توجه گردانندگان محافل ادبی اسلوونی قرار گرفت، به طوری که در سال 1960 به عنوان رئیس اتحادیه نویسندگان یوگسلاوی سابق برگزیده شد. با این وصف رمان الموت در سال 1988 یعنی 21 سال پس از مرگ وی از سوی یکی از ناشران فرانسوی مورد استقبال قرار گرفت تا جایی که ناشر مزبور با ترجمه این اثر به زبان فرانسوی موجب شناخت نویسنده ناشناس آن برای جهان غرب گردید؛ و به دنبال این اقدام همه آثار ولادیمیر بارتول یکی پس از دیگری به زبانهای گوناگون ترجمه گردید.

وزیری جلدسخت 

475 صفحه