کتاب دوپارگی ایگو در فرایند دفاعی

کتاب «دوپارگی ایگو در فرایند دفاعی» اثر زیگموند فروید، نوشتهای کوتاه اما مهم از سال 1938 است که پس از مرگ او در سال 1940 منتشر شد.

ایدهٔ اصلی کتاب چیست؟

فروید توضیح میدهد که ایگو (من) گاهی در مواجهه با واقعیتی دردناک و غیرقابلپذیرش، بهجای انتخاب میان پذیرش یا انکار آن، هر دو موضع را همزمان حفظ میکند؛ یعنی بخشی از واقعیت را میپذیرد و بخش دیگری را انکار میکند.

این وضعیت را دوپارگی ایگو مینامد؛ نوعی سازوکار دفاعی که میتواند به تعارضی درونی منجر شود.

اهمیت کتاب: فروید در این اثر نشان میدهد که ذهن انسان میتواند دو نگرش متناقض را همزمان حفظ کند تا از اضطراب روانی بکاهد.

به زبان ساده، گاهی ذهن ترجیح میدهد حقیقتی دردناک را هم بداند و هم طوری رفتار کند که انگار آن حقیقت وجود ندارد.