فلسفه تاریخ هنر

نویسنده:

مترجم:

انتشارات:

قطع:رقعی

نوع جلد:شومیز

شابک:978-2000638377

تعداد صفحه:517

سال انتشار شمسی:1403

سال انتشار میلادی:1958

سری چاپ:9

این کتاب برای اولین بار در سال 1959 منتشر شد. این پرسش مطرح میشود که تاریخ علمی هنر چه چیزی را میتواند به دست آورد، معنای و محدودیتهای آن چیست؟ این کتاب حاوی تأملات فلسفی درباره تاریخ است و با فصلهایی درباره دامنه و محدودیتهای یک جامعهشناسی هنر و مفهوم ایدئولوژی در تاریخ هنر آغاز میشود. فصل مربوط به مفهوم «تاریخ هنر بدون نام» جایگاه اصلی کتاب را به خود اختصاص داده است به طور کامل در مورد دیدگاه فلسفی اساسی کل اثر بحث می کند. همچنین فصول بیشتری در مورد روانکاوی، هنر عامیانه و هنر عامه وجود دارد. فصل نقش قرارداد در تاریخ هنر راه را برای مطالعه بیشتر نشان می دهد.
کتاب حاضر به بررسی روشهای تاریخی هنر میپردازد و مسائل مرتبط با تفکر تاریخی را مورد بررسی قرار میدهد. با عناوین آغاز سخن، کتاب شامل شش فصل است:
1. گستره و محدودیتهای جامعهشناسی هنر 2. نگرش جامعهشناختی: مفهوم ایدئولوژی در تاریخ هنر 3. نگرش روانشناختی: روانکاوی و هنر 4. استنباطات فلسفی تاریخ هنر: «تاریخ بینام هنر» 5. لایههای تحصیلی در تاریخ هنر: هنر قومی و هنر مردمی 6. نیروهای ستیزنده در تاریخ هنر: نوآوری و میثاقها
تنظیم این فصول بهگونهای است که مباحث مهم و موضوعات مختلف مورد بررسی قرار گیرند. این کتاب به شیوهای جامع و سازنده به تفکرات تاریخی در حوزه هنر میپردازد.
 

درباره آرنولد هاوزر

آرنولد هاوزر (Arnold Hauser) (متولد 8 مه 1892 تمشوار درگذشته 28 ژانویه 1978 بوداپست)، مورخ تاریخ هنر مجارستانی و از پیشگامان تاریخ هنر نویسی با گرایش مارکسیستی بود. نوشتههای وی بر تأثیر تغییرات ساختارهای اجتماعی بر هنر استوار است. اثر وی تحت عنوان «تاریخ اجتماعی هنر» (جلد نخست، 1951) در چهار جلد مهمترین اثر وی بهشمار میرود.
وی در 8 مه 1892 در خانوادهای یهودی در تمشوار زاده شد و در 1910 برای مطالعه تاریخ هنر و ادبیات به دانشگاه بوداپست راه یافت و همزمان دورههای مطالعاتی نیز در برلین و پاریس داشت. در سال 1918 درجه دکترای خود را از دانشگاه بوداپست در زیباییشناسی رمانتیک آلمانی دریافت کرد. در اینجا به مقام استادی رسید و سپس مدیر شورای اصلاحات در آموزش تاریخ هنر شد. در پاریس از شاگردان هانری برگسن بود و از او تأثیرات بسیار پذیرفت. پس از جنگ اول جهانی و به دنبال پیروزی ضدانقلاب در مجارستان، آن کشور را ترک گفت و دو سال از عمرش را در ایتالیا به تحقیق دربارهٔ تاریخ هنر عصر باستان، هنرهای زیبا و هنر ایتالیا اختصاص داد. در سال 1920 به برلین رفت و در آنجا این نظریه را مطرح کرد که مسایل هنر و ادبیات اساساً مسایلی جامعه شناختی اند. سپس در آثار ماکس وبر، آدولف گولد شمیت، ورنر زومبارت و ارنست ترویلج آلمانی و بعدها چندین جامعهشناس بزرگ آمریکایی به تحقیق پرداخت. در وین از 1924 تا 1938 در مسایل بنیادین هنر جدید فیلم تحقیق کرد که در نوع خود برای محققی پرورش یافته در سنت تحقیقات دانشگاهی آلمان تا آن روزگار، علاقه ای استثنایی بهشمار میرفت. همانجا در یک شرکت فیلمسازی وینی استخدام و مدیر بازاریابی و تبلیغات شد، از سال 1933 تا سال 1936 عضو هیئت مشورتی سانسور فیلم و مدرس نظریه و فناوری فیلم در کالج وین بود. اما در سال 1938 هاوزر که یهودی بود مجبور شد آلمان را ترک گوید و راهی انگلستان شود.