کرسی نامه انجمن اخوت

کرسینامه انجمن اخوت در واقع آییننامه و اساسنامه داخلی این انجمن بود که توسط علیخان ظهیرالدوله، داماد ناصرالدینشاه و از مشایخ سلسله نعمتاللهی، تدوین شد. این انجمن در اواخر دوره قاجار و با هدف ایجاد یک تشکیلات منظم با اصول اخلاقی و عرفانی تأسیس شد.این سند یک کتاب مجزا و چاپی نبود، بلکه آییننامهای بود که شامل قوانین و مقررات داخلی انجمن میشد.محتوای کرسینامه بیشتر بر اصول اخلاقی و عرفانی تأکید داشت و شامل 52 ماده در 6 فصل بود. این اصول، اعضای انجمن را به رعایت اموری مانند "تعظیم امرالله"، "شفقت خلقالله" و "خدمت اهلالله" دعوت میکرد. این سند از مسائل سیاسی و اجتماعی روز دوری میجست.انجمن اخوت با الهام از آموزههای تصوف، تلاش داشت تا یک کانون فرهنگی و اخلاقی برای رواج برادری و برابری بین طبقات مختلف جامعه ایجاد کند.بسیاری از پژوهشگران، این انجمن را دارای ماهیت شبهماسونی میدانند که با استفاده از پوشش تصوف، به جذب افراد برجسته دربار و جامعه میپرداخت. برخی منابع نیز از ارتباط نزدیک این انجمن با لژهای فراماسونری خبر دادهاند.