انگشتر و مهر درباری مستشار الملک روی عقیق یمنی

میرزا حسنعلی مستشارالملک  که نام خانوادگی مستشار ادیب و عضو پیوسته و نماینده بود

پدرش میرزا شفیع گرکانی وزیر بیوتات عصر مظفری و پدربزرگش میرزا حسن گرکانی بودند. در مدارس قدیمه تهران ادبیات فارسی و عربی و فلسفه و عرفان و ریاضیات فرا گرفت و سپس خود به تدریس پرداخت. معروف است که خطی زیبا داشت، مسلط به تاریخ و ادبیات فارسی و عربی و صاحب فضیلت و ذوق و هنر بود و محفلی گرم داشت تا جایی که در مجلسی که حضور مییافت، کسی را یارای سخن گفتن نبود. در محاورات خود غالباً از اشعار فرخی سیستانی و خاقانی شاهد قول میآورد.

مستشار در سال 1310 خورشیدی به سوئیس اعزام شد تا به ولیعهد و سایر فرزندان رضاشاه ادبیات فارسی بیاموزد.در سال 1315 همراه با ولیعهد به ایران بازگشت و به عضویت پیوسته فرهنگستان منصوب شد. در سال 1318 به نمایندگی تهران به مجلس شورای ملی رفت (دوره دوازدهم) و در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد.

نه سال پس از مرگ او، مجلس شورای ملی در قانونی مصوب 17 اردیبهشت 1334، با عنوان «قانون برقراری وظیفه و مستمری دربارهٔ عدهای از کارمندان و مأموران سابق دولت و وراث آنها» از محل بودجه وزارت فرهنگ، مستمری معادل ماهیانه چهارصد تومان برای خانواده و بازماندگانش معین کرد که البته بعدها ادامه نیافت و منسوخ شد.

مستشارالملک در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد