چشم انتظار در خاک رفتگان (چاپ اول)

چشم انتظار در خاک رفتگان
شاهکار میگل آنخل آستوریاس
ترجمه سروش حبیبی

قطع رقعی  گالینگور  با روکش دولایه
نشر ماهی  چاپ اول  1398
764 صفحه  کاغذ تحریر سفید

چشم انتظار در خاک رفتگان در واقع جلد سوم از سه گانه "موز" آستوریاس است. موضوع این سه گانه نفوذ شرکت های بزرگ چند ملیتی به آمریکای لاتین است چشم انتظار در خاک رفتگان حماسه ای است از سلب مالکیت و شکست جهان سوم توسط سرمایه داری آمریکا. داستان مبارزه ی مردم و کارگران گواتلاما با شرکت موز. شرکتی آمریکایی که کار نکردن برایش امکان ندارد. اگر رمانی که این سه گانه را افتتاح کرد روایت درگیری کارگران کوچک به رهبری یک آمریکایی علیه شرکت بزرگ بین المللی بود و جلد دوم دخالت های اقتصاد خارجی در منابع کشور را تقبیح و محکوم می کرد چشم انتظار به خاک رفتگان بازگو کننده ی پایان مبارزات و تشکیل اعتصابی عمومی است که به کارگران شرکت موز اجازه می دهد تا شرایط خود را به شرکت تحمیل کنند. کاری که که امنیت برقراری یک دیکتاتوری طولانی را تهدید می کند. خشونت در این رمان که پایانی برای سه گانه است به حداکثر خودش می رسد به آن ابعادی حماسی می بخشد. قهرمانان این داستان مردمی هستند در مبارزه با ظلم. افسانه بومی قدیمی ای وجود دارد که مطابق آن ،کسانی که دفن شده اند با چشمان باز در گور منتظر اجرای عدالت می مانند و تا زمانی که عدالت برقرار نشود چشمان آنها بسته نمی شود.، این افسانه با با وقایع داستان و پلات درهم تنیده شده است و پیشینه اسطوره ای و عناصر شاعرانه به روایت می افزاید. چشم انتظار در خاک رفتگان، این رمان سیاسی ، نثر استادانه ی آن، که در آن طراوت گفتار مردمی با درخشش وراثت از سنت مدرنیستی و نوآوری های فنی آوانگارد همراه است ، نشان می دهد که این نویسنده ی برنده ی جایزه نوبل 1967 نویسنده ای بود بسیار متعهد به واقعیت اجتماعی سیاسی کشور شما با بالاترین خواسته های هنری.

میگل آنخل آستوریاس، زاده ی 19 اکتبر 1899، شاعر و نویسنده ی گواتمالائی است. وی به عنوان یکی از بزرگترین نویسندگان آمریکای جنوبی شناخته می شود.میگل آنخل آستوریاس در 1899 در گواتمالاسیتی در خانواده ای بازرگان زاده شد. تحصیلات دانشگاه را در رشته ی حقوق انجام داد و به دریافت درجه ی دکترا نائل آمد. در 1924 به لندن و سپس به پاریس سفر کرد و در دانشگاه سوربون در رشته ی نژادشناسی به تحصیل ادامه داد و در ادیان قدیم آمریکای مرکزی تخصص یافت.شیوه ی نگارش آستوریاس خاص خود اوست و می توان آن را «رئالیسم جادویی» نامید. ریشه ی خیال انگیزی در آثار آستوریاس در واقعیت های روزانه ی کشورش جایگزین است. اعتقادهای آباء و اجدادی و خرافه پرستی، علاقه و ایمان به سحر و جادو از سوئی و فقر و بینوایی از سوی دیگر، در زمینه ی زیبایی طبیعت و سرسبزی منطقه ی استوایی با قلمی سحار و شاعرانه عرضه شده است.