نیکسون کیسینجر و شاه

این کتاب ابتدا به بررسی تعاملات استراتژیک بین ایالات متحده و ایران میپردازد که در دوران ریاست جمهوری نیکسون تثبیت شد. الوندی توضیح میدهد که چگونه نیکسون و کیسینجر ایران را به عنوان متحدی حیاتی در خاورمیانه، به ویژه در زمینه جنگ سرد میدیدند. آنها معتقد بودند که یک ایران قوی میتواند به عنوان سنگری در برابر نفوذ شوروی در منطقه باشد. الوندی تأثیر دکترین نیکسون بر روابط ایران و آمریکا را بررسی می کند. این دکترین که در سال 1969 اعلام شد، بر نیاز متحدان ایالات متحده به مسئولیت بیشتر برای دفاع از خود تأکید داشت. این سیاست منجر به افزایش حمایت نظامی و اقتصادی از ایران شد و شاه را قادر ساخت تا نیروهای مسلح خود را مدرن کرده و نفوذ منطقهای بیشتری را اعمال کند.