گسست ها و پیوست های روایی در اشعار علی باباچاهی

علی باباچاهی یکی از شاعران شناخته شده و صاحب سبک معاصر است که از مجموعۀ «نم نمِ بارانم» شعر او دچار تغییری اساسی در ساختار و فرم شده است. این تغییرات کم سابقه به اشعار او رنگ و بوی تازهای داده اند. یکی از این تغییرات به وجود آمدن گسست و پیوست در روایت شعر است. بروز گسست در روایت این اشعار به معنای به هم خوردن نظمِ روایت خطی و استفاده از دیگر شگردهای بیان روایت، ازجمله چندروایتی، جریان سیال ذهن، روایت تودرتو و دَوَرانی است. این پژوهش با رویکرد روایت پژوهی به مطالعۀ شانزده مجموعه شعر این شاعر، یعنی از «نم نمِ بارانم» تا «آئورا و دیگران من»، می پردازد.