هنر مفهومی امر زیبا و پایان هنر نشر بن گاه کمیاب

اهداف جستار حاضر عبارتاند از بررسی فروپاشی مرجعیت زیباییشناسی و گفتمان انتقادی مدرنیستی در دههی 1960، تکوین فرمهای هنر مفهومی در اواخر دههی 1960 و اوایل دههی 1970، و پارهای تغییرات پدید آمده در اولویتهای نقد. توجه نقد مدرنیستی نوعا به «کیفیت تأثیر» نسبی (relative quality of effect) در نقاشی و مجسمهسازی معطوف بود که بهوسیلهی چینشهای مشهود شکل و رنگ منتقل میشد.