الصحیفه العلویه المبارکه الثانیه _ حسین نوری طبرسی

الصحیفة العلویة المبارکة الثانیة
تألیف : حاج میرزا حسین نوری طبرسی
تعداد صفحه : 253
ناشر : مکتبة نینوی الحدیثة ( طهران ، ناصرخسرو ، مروی )
تاریخ نشر : بی تا ش ، بی تا ق ، بی تا م
زبان کتاب : عربی
جلد شومیز
قطع رقعی
موضوع : مجموعه ای از 103 دعا و مناجات منسوب به امیر المؤمنین علی ( ع )

 

یادداشت : نایاب

یادداشت : با متن تقدیمی استاد محمود مهدوی دامغانی

توجه : مطابق با عکس های پیوست، جلد کتاب با نایلون پوشانده شده است.

توجه : کیفیت کتاب، مطابق با عکس های پیوست می باشد.

لطفا عکس ها را به طور کامل مشاهده فرمایید.

 

مروری بر کتاب :

«الصحیفة العلویة المبارکة الثانیة» از آثار حدیثی _ دعایی مهم در سنت شیعه امامیه است که توسط حاج میرزا حسین نوری طبرسی ( 1254 1320 ق ) ، مشهور به «محدث نوری» گردآوری شده است. این کتاب در واقع ادامه و تکمیل مجموعه ای با عنوان «الصحیفة العلویة» است و به جمع آوری دعاها، مناجات ها، حرزها و برخی متون عبادی منسوب به امام علی بن ابی طالب می پردازد.

محدث نوری این کتاب را برای گردآوری دعاهایی فراهم کرد که در مجموعه های پیشین، به ویژه «الصحیفة العلویة» قدیمی تر، نیامده بود یا نیاز به تکمیل و بررسی سندی داشت. او تلاش کرده است دعاها را همراه با اشاره به منابع و طرق نقل آن ها ارائه کند.

این اثر شامل حدود 103 دعا از دعاهای منسوب به امیر المؤمنین علی ( ع ) است و مطالب آن در چند بخش اصلی تنظیم شده است :

1. دعاهای توحید، مناجات و ستایش خداوند
   • بیان معارف توحیدی
   • اظهار بندگی و فقر انسان در برابر خدا
      
2. دعاهای صبح، شب و اوقات خاص
   • اذکار و مناجات های مربوط به زمان های مختلف
      
3. دعاهای مرتبط با نماز و عبادت
    
4. دعا برای نیازهای دنیا و آخرت
   • درخواست هدایت، مغفرت، رزق، رفع گرفتاری و سعادت
      
5. دعاهای برگزیده و متفرقه

 

اهمیت «الصحیفة العلویة المبارکة الثانیة» بیشتر از چند جهت است :

• حفظ میراث دعایی امام علی ( ع ) : این کتاب بخشی از ادبیات معنوی منسوب به امام علی ( ع ) را گرد آورده است.
• روش محدث نوری در جمع آوری منابع : برخلاف برخی مجموعه های دعایی مختصر، محدث نوری به نقل منابع و اسناد توجه داشته است.
• جایگاه مؤلف : محدث نوری از محدثان برجسته دوره قاجار و صاحب آثار مهمی مانند مستدرک الوسائل است.

 

این کتاب مانند بسیاری از متون دعایی شیعه، بیشتر برای خواندن عبادی، تهذیب نفس، مناجات و ارتباط معنوی با خداوند نوشته شده است، نه برای مطالعه تاریخی یا ادبی صرف. زبان آن عربی کلاسیک دعایی است و از نظر مضمون، شباهت هایی با دیگر آثار دعایی مانند صحیفه سجادیه دارد، هر چند موضوع و انتساب آن متفاوت است.

 

درباره حاج میرزا حسین نوری طبرسی :

میرزا حسین نوری طبرسی یا «حسین محدث نوری» معروف به «علامه محدث نوری»، فرزند «محمدتقی نوری مازندرانی طبرسی» و نوه «علی محمد مازندرانی طبرسی مستوفی»، محدث و چهره سرشناس علمای شیعه در قرن چهاردهم هجری بوده است. این فقیه امامیه، مفسر و شاعر در 18 شوال 1254 قمری در روستای یال رود از توابع نور مازندران به دنیا آمد و در 27 جمادی 1320 هجری قمری در سامرا ( عراق ) درگذشت. از القاب او می توان به «خاتم المحدثین» ، «علامه نوری» ، «میرزای نوری» ، «محدث نوری» و «حاجی نوری» اشاره کرد. او دایی و پدر همسر شیخ فضل الله نوری بود. آرامگاه او که در اثر مسمومیت درگذشت، در نجف و در حرم امام علی ( ع ) قرار دارد.