



لبخند بی لهجه نوشته فیروزه دوما
149٬000 تومان
مشخصات کالا
| سال چاپ | 1390-1399 ش -2020-2011 م |
| ژانر | فانتزی |
| ملیت رمان | ایرانی |
| نوع چاپ کتاب | چاپ اصل |
توضیحات بیشتر
نویسنده فیروزه دوما
مترجم غلامرضا امامی
نشر هرمس
قطع:پالتویی
تعداد صفحه:222
سال انتشار شمسی:1391
سال انتشار میلادی:2008
نوع جلد:شومیز
سری چاپ:3
کتاب لبخند بی لهجه، اثری پرفروش نوشته ی فیروزه جزایری دوما است که برای نخستین بار در سال 2008 چاپ شد. فیروزه جزایری دوما در کتاب عطر سنبل عطر کاج به داستان بزرگ شدن خود به عنوان یک ایرانی/آمریکایی در کالیفرنیای جنوبی پرداخت. حالا او در کتاب لبخند بی لهجه، دوباره به سراغ میراث ایرانی غنی خود رفته و داستان هایی تأثیرگذار و خنده دار را در مورد شهروند جهان بودن، خانواده ی خوش قلب خود و مسائل فرهنگی جذاب و سرگرم کننده به مخاطبین خود هدیه کرده است. دوما در این کتاب با هوشی سرشار و روحیه ای شجاعانه، تفاسیر منحصر به فرد خود را از موضوعات مربوط به خانواده، اجتماع و سنت ها ارائه می کند. فیروزه جزایری دوما در این مسیر تلاش می کند تا آداب و رسوم ایرانی، که بسیار هم به آن ها علاقه دارد، را با ارزش ها و آرمان های غربی خود همسو سازد.
- جزو لیست پرفروش های نیویورک تایمز
قسمت هایی از کتاب لبخند بی لهجه
شش ساله که بودم پدرم برای یک سال به تهران منتقل شد. روزی که خانه مان را ترک کردم، بدترین روز زندگی ام در آن شش سال به شمار می آمد. من خانه مان را دوست نداشتم؛ بلکه عاشق آن بودم. تا جایی که یادم می آید، هر روزم را در آن باغ شروع می کردم. با اینکه هیچ کس با من راجع به جن های کوتوله و پریان باغ حرفی نزده بود، اما شاهد جادویی بودم که هر شب موقع خواب اتفاق می افتاد...
هر نسلی لباس خاص خودشان را دارند؛ مثلا، یک نسل شلوارهای بلند و پاچه گشاد می پوشند. نسل بعد ترجیح می دهند شلوارهای پاچه تنگ و باریک تا قوزک بپوشند. یک سال پاچه های شلوار را با دقت تو می گذراند و سال بعد آن را ریش ریش می کنند. لباس عزا هم مانند شلوار از مد پیروی می کند. من، البته، از فعل مرگ حرف نمی زنم، چون فقط خداست که درباره مرگ صاحب اختیار است. آنچه از نسلی به نسل بعد تغییر می کند این است، عکس العمل ما نسبت به مرگ چگونه است؟ ما این واقعیت را چگونه برای فرزندانمان توضیح می دهیم؟
همیشه آدم بزرگ ها تصور می کردند که چون بچه ام به چیزی گوش نمی کنم و حتی اگر هم گوش می کنم، قطعا بعدها چیزی را به خاطر نمی آورم. اما آدم بزرگ ها اغلب اشتباه می کنند.