بسیار با ارزش_در حد نو عالی_24 ص چاپ مجلس ملی ایران..._« دادبه گوید: نیاکان ما در اندامی زیبا و دُروا،منشی نیکو و والا داشتند،چون از ما نیرومندتر و دیر زیستتر بودند،کار و آزمایش جهان بهتر و بیشتر میکردند،پارسایان پیشین را پایهٔ دین ودانش از ما برتر و جهاندارانشان را مایهٔ کامرانی از ما فراهمتر بوده است. هرگز دید و دانش خود از کس دریغ نمیداشتند،آنچه میدانستند و مییافتند مردم را میگفتند و میآموختند و هم مینگاشتند و آیندگان را میگذاشتند. چه نامههای گرانبهائی که نوشتند و بسا اندرزهای سودمندی که به یادگاران نهادند و رفتند و ما را از آزمایش دگر باره بینیاز ساختند.چندان در این راه و روش کوشش داشتند که اگر کسی از ایشان چیزی در یافتی و یا به دری از دانش رسیدی و در بیابانی بودی از بیم آنکه
مبادا از یاد رود و آیندگان از آن آگاه نگردند، در یافته بر سنگها نوشتی، و تخم دانش در ویرانهها کشتی. به راستی نیاکان را مهربان پدرانی توان گفت که هماره در بند و اندیشهٔ فرزندان باشند و مر روز سختیشان را اندوختهای نهند و روند.