آلبوم بلوز راک Chris Rea 2004

آلبوم Chris Rea 2004 با اسم آلبوم ( The Bluejuke Box ) در سبک موسیقی Blues Rock که بیستمین آلبوم منتشر شده خواننده ترانه سرا و نوازنده گیتار سبک بلوز بریتانیایی یاد شده است که با لیبل مستقل خودش ( Chris Rea ) و با نام Jazzee Blue در بازار منتشر شد . طراحی روجلد دیسک بر اساس نقاشی ادوارد هاپر بنام Nighthawks تولید شد . در مقایسه با آلبوم قبلی این خواننده یعنی آلبوم 2002 Dancing Down the Ston Road این اثر دارای سبک نرمتر با جاز به نسبت بیشتر بود .

کریس ریی آ به سختی نامی آشنا در آمریکا است، اما این خواننده بی ادعا برای بیش از یک دهه یک چهره ثابت در صحنه موسیقی اروپا بوده است. او گاهی اوقات به دلیل صدای خشن و مضامینی در اشعارش که در موسیقی او وجود دارد، بروس اسپرینگستین بریتانیایی نامیده می شود. مانند اسپرینگستین، رئا اغلب در مورد جستجوی ارزشهای معنادار در دنیایی مینویسد. اتفاقاً اسپرینگستین و رئا هر دو از یک ریشه ایرلندی-ایتالیایی مشتق شدند . رئا از موسیقی جو والش به عنوان الهام بخش او برای تبدیل شدن به یک نوازنده گیتار نام می برد. او در بیست سالگی شروع به نواختن کرد و در سال 1975 گروه Magdelene را تشکیل داد که بعداً Beautiful Losers نام گرفت. این گروه که شامل دیوید کلاوردیل عضو آینده Whitesnake بود، جایزه بهترین گروه جدید مجله Melody Maker را در آن سال دریافت کرد.

در سال 1976 ریا به عنوان یک هنرمند انفرادی با Magnet Records قرارداد امضا کرد. او با تک آهنگ Fool If You Think Its Its Its تمام شد شروعی عالی داشت، که هم در بریتانیا و هم در آمریکا جز نمودار موسیقی شد و نامزدی گرمی بهترین هنرمند جدید را برای او به ارمغان آورد. متأسفانه رئا،  در زمان نامناسب موسیقی درستی می ساخت. اندکی پس از محبوبیت اولیه اش، پانک سراسر انگلستان را فرا گرفت و هر سبک دیگری از موسیقی را تحت الشعاع قرار داد. رئا وارد دوره ای از ابهام نسبی شد. او چند آلبوم خوب نوشت، مانند Shamrock Diaries و Do You Like Tennis، اما فروش آنها برای رضایت مدیران شرکت ضبط بسیار کم بود.

در این دوره، Rea از دسیسه های صنعت ضبط کاملاً ناامید شد. او به کنت زیمرمن از گاوین ریپورت گفت: «خیلی نزدیک بودم که موسیقی را کاملاً متوقف کنم و یک رستوران ایتالیایی افتتاح کنم. من تا حد مرگ مریض بودم. من نمی خواستم یک ستاره راک باشم. فقط می خواستم از موسیقی لذت ببرم، کاری که شروع کردم به انجام آن... همه می خواستند من استاری نظیر التون جان یا جورج مایکل بعدی باشم . من از آن نوع نوازندگان و خوانندگان نیستم. من از مکتب جو والش، بانی رایت، رای کودر، لوول جورج آمده ام . ریی آ به همان اندازه که از آنها دلسرد شده بود. هنگامی که او نوارهای دمو آلبوم Watersign را تحویل داد، شرکت از روند معمول ریمیکس صرف نظر کرد و نوارها را دست نخورده منتشر کرد، ظاهراً قصد داشت قراردادش را عملی کند و او را آزاد کند. با این حال، اتفاق غیرمنتظره ای رخ داد: Watersign به یک موفقیت قابل احترام تبدیل شد و نیم میلیون نسخه فروخت و یک تک آهنگ برتر به نام I Can Hear Your Heart Beat را تولید کرد. ریی آ تورهای زیادی را برای تقویت موفقیت آلبوم آغاز کرد و پیروان وفاداری در آلمان و فرانسه و همچنین بریتانیا ایجاد کرد.

بزرگترین شهرت رئا در آمریکا با ضبط او در سال 1990با انتشار آلبوم بسیار موفق جهانیش به نام Road to Hell حاصل شد. زیمرمن اظهار داشت که از بین... ده سال ضبط موسیقی، Road to Hell به عنوان شاهکار او برجسته می شود... احساسی از سیاست محیطی وجود دارد که از نظر مفهومی در بیشتر آهنگ ها جریان دارد... ترکیب با اشعار و سازهای مخوف، چند آهنگ عاشقانه انتخابی هستند.

ریی آ آلبوم را در حالی تصور کرد که در یک ترافیک بسیار معمولی در جنوب انگلستان به دام افتاده بود. انزوای هزاران مسافر در اتومبیل هایشان او را به شدت تحت تأثیر قرار داد و در عرض چند روز چندین آهنگ در مورد بیماری های زندگی مدرن نوشت. موسیقی پشت اشعار کیفیتی شوم و وهم انگیز قرار دارد. رئا توضیح داد: «این عمدی است. من سعی می کنم کمی از آلفرد هیچکاک را وارد موسیقی کنم... بسیاری از مردم فکر می کنند که ما در آستانه یک فاجعه وحشتناک و قریب الوقوع هستیم.

به گفته استیو وایت در لاول، ماساچوست سان، رئا در سال 1994 با Espresso Logic موفقیت دیگری در آمریکا کسب کرد، که تعدادی از ژانرها، از بلوز گرانچ، پاپ ، تا جاز روان را به نمایش گذاشت. این آلبوم شامل قطعاتی است که قبلاً در نسخه های اروپایی منتشر شده بود، که یکی از آنها Espresso Logic نیز نام داشت. دیگری God Great Banana Skin نام داشت.