بسطام و بایزید بسطامی،اقبال یغمائی ،1317 خورشیدی

بسطام و بایزید بسطامی 

نگارش روانشاد استاد اقبال یغمائی 

چاپ شهریورماه سال 1317 خورشیدی 

شرکت چاپخانه سعادت

مصور 

قطع رقعی 

80 صفحه 

جلد مقوایی با عطف پارچه ای 

کیفیت: فقط مناسب مطالعه برای عاشقان عرفان و بایزید ،کتاب مهر و خط وخوردگی ندارد ، ولی صفحات مطابق عکسها میباشد 

بطور قطع لطف کنید و عکسها را بزرگ و ملاحظه بفرمایید 

با احترام اگر به دنبال نسخه کلکسیونی این اثر میباشید این کتاب مناسب شما نیست ولی اگر به عرفان و بایزید بسطامی علاقهمند هستید ، کمیاب ترین اثر از وی اکنون روبروی شماست 

 

روانشاد استاد اقبال یغمایی فرزند شادروان اسدالله منتخب السادات جندقی (آل داود) و برادر کوچکتر مرحوم حبیب یغمایی (مدیر مجله یغما) بود. وی کوچکترین پسر خانواده بود. او در روزگاری زاده شد که پدر و سایر افراد خاندان، به تازگی از رنج دربهدریهای ناشی از تهاجم نایب حسین کاشی و دیگر باغیان رسته بودند و در روستای خور، به طور دائم ماوا گزیدند.

یغمایی تحصیلات نخستین را نزد پدر دانشمندش فرا گرفت و در حالی که بیش از هفت سال نداشت، از راه کویر به شاهرود آمد و از آنجا روانه تهران شد. در تهران در جوار برادرش، حبیب یغمایی، در یکی از حجرههای مدرسه دارالشفاء که بر روی مسجد شاه بود سکنی گزیده و به کار تحصیل پرداخت. پس از آن در دوره اول دانشسرای مقدماتی پسران به تحصیل پرداخت و درسال 1315ش دوره آن را به انجام رسانید.

وی در نیمه دوم سال 1315ش به خدمت وزارت معارف درآمد و با سمت دبیری به شاهرود رفت. سپس در سال 1325ش به تهران منتقل شد و پس از دو سال تدریس در مدارس تهران به اداره کل نگارش وزارت فرهنگ منتقل شد. او در سال 1374ش از وزارت آموزش و پرورش بازنشسته شد.

مهمترین فعالیتهای آموزشی وی، نویسندگی بود. در آن راستا وی مدتی مجله آموزش و پرورش را منتشر کرد. سپس در دوره 25 مجله (سال تحصیلی 31-1330) رسما مدیریت مجله را برعهده گرفت. سالهایی که تصدی این مجله را یغمایی برعهده داشت، از جمله ادوار خوب این مجله بود. از آن پس مجله مستقلی به راه انداخت. این مجله که دانشآموز نام داشت، مخصوص کودکان و نوجوانان بوده و یکی از بهترین و نخسیتن نشریاتی بود که در ایران، برای نوجوانان منتشر گردید. او همچنین مجله رایزن را نیز برای کودکان چاپ میکرد.

وی در زمان بازنشستگی به طور غیر رسمی و بنا به دعوت دکتر پرویز خانلری، در بنیاد فرهنگ ایران به کار پرداخت و مدتی از ساعات ظهر به بعد در اداره نگارش وزارت فرهنگ و هنر به انجام خدمت متفرقه فرهنگی اشتغال داشت. تا آنکه در اواخر سال 1357ش به کلی خدمات فرهنگی و اداری را رها کرده و در منزل کارهای تحقیقی خود را ادامه داد.

او در دوران میانسالی با نشریات و مجلات گوناگون همکاری داشت. نشریاتی همچون مهر، ارمغان، یغما، آموزش و پرورش و دانشآموز.