طوطی نامه (چهل طوطی )

طوطینامه مجموعهای از 52 داستان فارسی است که به قرن چهاردهم میلادی مربوط میشود و نوشته ضیاءالدین نخشبی است. این کتاب نسخههای مختلفی دارد و نسخهای از آن که به فرمان اکبر کبیر در دهه 1550 منتشر شد، 250 مینیاتور دارد. داستانهای فارسی این کتاب از مجموعهای به زبان سانسکریت به نام هفتاد قصه طوطی یا سوکاسپتاتی الهام گرفتهاست. هفتاد قصه طوطی به قرن دوازدهم میلادی بازمیگردد. در ایران، همانند هند، طوطیان با توجه به توانایی سخنگوییشان به عنوان راویان قصه در آثار تخیلی محبوب هستند.