خروس از ابراهیم گلستان

خروس داستان تمثیلی است که بر وقوع تغییرات اجتماعی دلالت می کند و دست به نمایاندن خرافات، نادانی و پلشتی زندگی آدمهای داستان میزند. وجه تمثیلی خروس برگرفته از وجه رئالیستی آن است. برخی «خروس» را یک نماد دانستهاند که در داستان گلستان نه فقط شخصیت که مبدل به قهرمان داستان میشود...

 داستان خروس داستانی لایهلایه است و نمیتوان برداشت واحدی از آن داشت، اما خروس در این داستان، نمادی است که بهدقت نشانهگذاری شده و با خروس داخل داستان نیز پیوند نزدیکی دارد. خروس از ریشه اوستایی خرئوس به معنای خروشنده است؛ چراکه خروس در زمان های مشخصی بانگ میزند. خروس در فرهنگ ایران باستان مقدس است چراکه با بانگش تاریکی را میراند و مردم را به فعالیت فرامیخواند؛ بنابراین، خروس به عنوان بیدارکننده مردم از خواب، نماد هشیاری است و در داستان گلستان، رمزگانی فرهنگی محسوب میشود و البته میتواند برای درخوابماندگان، آزارنده باشد.  به عقیده ژینوس آزادگان، منتقد ادبی، «خروسِ» داستان فرزند زمانه خود است؛ چراکه در ساعت شماطه دار متولد شده است و آنان که فرزند زمانه خودند، بت ها و دیکتاتورها را تحقیر و رسوا می کنند و این ناگزیری از اعلام پوشالی بودن آنها و نشان دادن راه و عمل، به ناگزیر بودن نابودیشان می انجامد .

بریده ای از داستان :

میدیدم حاجی از خروس خوشش نمیاید. بیکار بودم خواستم لجش بیندازم گفتم «خروس اینجوری غنیمته، حاجی.» گفت «وربپّره! یا میپره رو مرغ، یا فضله میندازه، یا هی اذون میگه.» گفتم «خروس یعنی این.» گفت «ناکس بلد شده هی میپره بالای سردر.» گفتم «مؤذنای مسجدام میرن رو گلدسّه». گفت «میرن اذون بگن، نمیرینن اونجا که».

مشخصات فنی کتاب:

قطع رقعی جلد شومیز (پرس براّق) دارای 110 صفحه کاغذ سفید 

چاپ اول تابستان 4 8 3 1 شمارگان  0 0 0 3 نسخه

ناشر نشر اختران