داستان برلین زیر نظر عباس معروفی

حق مطلب را عباس معروفی ادا می کند :

داستان برلین گرچه برای من ادامه ی همان دوره های داستان نویسی بود که به توصیه ی هوشنگ گلشیری از سال 1364 با گروهی آغاز کرده بودم، و آخرینش در آکادمی هنر سمندریان در سال 1374 به دستور وزارت اطلاعات تعطیل شد، اما برای بچه های برلینی ام تجربه ای تازه بود که با تجربه های ویژه ی غربت، " زندگی "  را داستان کنند .

می خواستم بهشان نشان دهم که هر کدام شان دست های توانایی دارند . می خواستم از دست هاشان داستان در آورم، و توانستم . داستان را آنها نوشته اند و من احساس غرور می کنم . می بینید؟

و می گویم می خواستم . . . و توانستم .

تجربه ی تبعید و مهاجرت بزرگ ترین سرمایه ی بچه های من است . 

تنهایی، سختی، غربت، بیکاری، و حتا گاه گرسنگی و یا بی عشقیموضوع کار آن ها بوده است . آدم هایی تحصیل کرده که این جا فقط داستان نویس بوده اند، نه جامعه شناس و مهندس و روانشناس و سیاستمدار .

روزی که شنیدم چهار نفر از این گروه در مسابقه ی داستان نویسی بهرام صادقی از بین سیصد و شصت نفر به مرحله ی نهایی راه یافته اند، و جزو بیست و هفت داستان نویس برگزیده اعلام شده اند، ایمانم به دست و تراش روی اثر بیشتر شد. 

داستان نویسی نخست عشق است، اما قریحه و پشتکار و همت و خواندن و نوشتن و تلاش هم هست . و من نمی دانم به کدام ساز داستانی به رقص در می آید، این را می دانم که هر انسانی فی نفسه نویسنده است، و هر کسی می تواند بر اثر رقت قلب گاهی شعری هم بسراید، اما او شاعر نیست ...

مشخصات فنی کتاب: 

قطع رقعی جلد شومیز دارای 185 صفحه کاغذ سفید   دسامبر 1 0 0 2

چاپ یکم، پاییز 4 8 3 1  تیراژ؟

طرح روی جلد حمیدرضا وصاف

ناشر نشر گردون برلین