نوار شاد دیسکو Gloria Gaynor 1980

آلبوم    1980 Gloria Gaynor  با اسم آلبوم ( Stories ) در سبک موسیقی Disco/Soul/ Pop Soul از خواننده آمریکایی ذکر شده که هشتمین آلبوم منتشر شده این خواننده بود که در سال 1980 منتشر شده  . تعدادی از ترانه های شاد و پرفروش دهه هفتاد متعلق به این خواننده بوده . و علت شهرتش مخصوصا برای یکی از ترانه های بیاد ماندنیش است که تا بحال اجراهای متعددی از این ترانه خاطره ساز توسط خوانندگان دیگر به بازار عرضه شده . 

گلوریا گینور زمانی به اوج موفقیت رسید که بزرگترین ترانه موفقش بنام، I Will Survive به سرود شور دیسکو در دهه 1970 و اوایل دهه 1980 تبدیل شد. اما این ترانه Hit بسیار پرطرفدار به اندازه یک تار مو فاصله تا ساخته نشدنش داشت . حتی پس از ضبط آن، شرکت ضبط او تردیدهای عمیقی در مورد انتشار آن داشت. این آهنگ داستان عشق نافرجامی است که با آهنگ دیسکوی حین رانندگی و حادثه تصادفی که برایش رخ داد خوانده شد   تصویری از زندگی که گینور تا آن زمان داشته است و پیشگویی از سال های آینده او است . گلوریا گینور با نام گلوریا فاولز در نیوآرک، نیوجرسی، دختر یک خیاط و پدری غایب که به طور حرفه ای آواز می خواند، به دنیا آمد. یکی از هفت فرزند خانواده بود ، او در خانه ای فقیر که پر از صدا و علاقه به موسیقی بود بزرگ شد. اگرچه پدرش در بیشتر دوران کودکی او نبود، اما مادرش صدای خوانندگی دوست داشتنی داشت و همه خواهر و برادرهایش نیز از خواندن لذت می بردند. اما زمانی که گینور هنوز یک دختر بود، مادرش یک عمل جراحی گلو انجام داد که صدای غنی آوازش را از او گرفت. پس از آن، او اغلب از گلوریا می خواست که برخی از آهنگ های مورد علاقه اش را بخواند. گینور در Guideposts به یاد می آورد: «فکر نمی کردم که او هرگز به آواز خواندن من توجه کرده باشد. و در آنجا از من میخواست یکی از کارهای مورد علاقهاش را انجام دهم.» گینور زمانی که 13 ساله بود اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرد و یک آهنگ مورد علاقه خودش را در زیر راهروی ساختمان آپارتمانی خانواده تمرین کرد. با شنیدن او، خانمی از آپارتمان طبقه بالا با تعجب فریاد زد: اوه، فکر کردم رادیو است.

اندکی پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان، گینور به شغل پرستاری در یک ساختمان آپارتمانی نزدیک مشغول شد. وقتی صدای پا را از آپارتمان بالا میشنید، به امید شنیدن آوازش در طبقه بالا با صدای بلند می خواند . این چند روز ادامه داشت. یک روز بعد از ظهر، او برادرش آرتور را به یک کلوپ شبانه محلی همراهی کرد. در حالی که آن دو پشت میز نشسته بودند و با شیرینی های خود را پذیرایی می کردند، گینور همراه با گروه Soul Satisfiers آواز می خواند. رهبر گروه در نهایت به میکروفن آمد و اعلام کرد که دختری به نام گلوریا در بین تماشاچیان وجود دارد که شاید بتوان او را متقاعد کرد که اگر تماشاگران با صدای کافی کف زدند روی صحنه بیاید و آواز بخواند. گینور روی صحنه تشویق شد و آواز خواند، پس از آن بلافاصله برای آواز خواندن با گروه استخدام شد.

گینور حدود یک سال با Soul Satisfiers آواز خواند و پس از آن در سراسر شرق آمریکا و غرب میانه به کلوپ ها رفت. اولین شکست بزرگ او زمانی اتفاق افتاد که جانی نش خواننده/تهیه کننده او را در باشگاه Wagon Wheel گرفتار کرد و از او خواست تا روی آلبومی که او تولید می کرد بخواند. رکورد تولید نش در سطح محلی محبوب شد، اما مهمتر از آن مخاطبان بیشتری را برای Gaynor به دست آورد. در اوایل دهه 1970، طلوع عصر دیسکو، او از آهنگی به نام «عسل» لذت برد.گینور در نظراتی که در وبسایت رسمیاش نوشته شده است، به یاد میآورد:   نیاز واقعی به موسیقی وجود داشت که مردم بتوانند با آن شاد باشند . 

او نهایتا توسط کلایو دیویس، رئیس وقت MGM Records، پس از سال ها مبارزه در باشگاه های درجه دو، کشف شد. قراردادی توسط دیویس به یک قرارداد ضبط پس از برگزاری سه تست صدا در استودیو با وی منعقد شد . به عنوان اولین ملکه دیسکو با موفقیت هایی مانند Never Can Say Goodbye و I Will Survive شماره یک، دهه 1970 به شهرت رسید. آهنگ عنوان آلبوم I Am What I Am تبدیل به سرودی برای جامعه شد، 1984. در اواخر دهه 1980 تا اوایل دهه 1990 به طور گسترده در اروپا تور برگزار کرد. شش آلبوم در ایتالیا، 90-1985 منتشر کرد. در طول احیای دیسکو، اواسط دهه 1990 به آمریکا بازگشت. زندگینامهای نوشت: I Will Survive, 1997 گینور در سال 1973 با انتشار «Never Can Say Goodbye» که به رتبه نهم جدول پاپ رسید و به اولین موفقیت واقعی دیسکو تبدیل شد، و جایگاه خودش را بهعنوان «بانوی اول دیسکو» محکم کرد. این آهنگ عنوان ترانه آلبوم او در سال 1973 بود، اولین آهنگی که موسیقی دنس برنامه ریزی شده بدون وقفه ( Nonstop ) را ارائه کرد. Gaynor از سال 1973 تا 1981 حداقل یک آلبوم در سال منتشر کرد و همه آنها توانستند به 40 آلبوم برتر صعود کنند تا اینکه با انتشار ترانه بیاد ماندنی  I Will Survive .  بزرگترین موفقیت زندگی هنریش را کسب کرد که در سال 1979 به رتبه یک جدول پاپ رسید و توسط نسلهای آمریکایی به عنوان سرود شخصی خود برای بقا و مبارزه با سختی ها پذیرفته شد. این تکآهنگ تنها و تنها جایزه گرمی را برای گینور بهعنوان بهترین ضبط دیسکو در سال 1979 به ارمغان آورد و همچنان آهنگی است که بیشترین ارتباط را با حرفه او دارد. 

این ترانه طولانی بیاد ماندنی تنها مدت کوتاهی قبل از ضبط آهنگ، به گینور گفته شد که او به احتمال زیاد برای تمام عمر فلج خواهد شد، که نتیجه آسیب ویرانگر کمر او در تصادفی بود که در حین اجرای صحنه رخ داد. گینور با سرپیچی از پزشکان و پوشیدن یک بریس ، با ویلچر به داخل استودیو ضبط غلت خورد و اجرای زندگی خود را به نمایش گذاشت. اگرچه او اغلب گفته است که از همان ابتدا میدانست که این آهنگ موفقیتآمیز خواهد بود، اما هرگز متوجه نشد که این آهنگ به آهنگ اصلی او برای شهرتش در دنیای موسیقی تبدیل خواهد شد. با کمال تعجب، رئیس شرکت ضبط Gaynor در این آهنگ امید چندانی نداشت، اگرچه تقریباً بقیه مطمئن بودند که این آهنگ یک موفقیت بزرگ خواهد بود. در مصاحبه ای با دیلی رکورد لندن، گینور به یاد آورد که او و همسر/مدیر، لینوود سایمون، رکورد را به دیسکوتک معروف استودیو 54 در شهر نیویورک بردند تا از این آهنگ حمایت کنند. دیجی آن را دوست داشت، دیجیهای دیگر آن را پذیرفتند، و به زودی شرکت ضبط نتوانست در برابر تقاضای عمومی برای آهنگ مقاومت کند. در فوریه 1979 تنها مدت کوتاهی پس از انتشار این تک آهنگ به شماره یک جدول پاپ صعود کرد. I Will Survive یکی از پر درخواست ترین آهنگ های تمام دوران است و همچنین یک ترانه منتخب بسیار محبوب  است. از زمان انتشار آن در سال 1978، این آهنگ به حدود 20 زبان ضبط شده است، از جمله نسخه فرانسوی .