دیوان اشعار بابافغانی شیرازی _چاپ اول 1340

دیوان اشعار بابافغانی شیرازی

به کوشش: احمد سهیلی خوانساری

چاپ اول 1340
انتشارات اقبال
جلد گالینگور
قطع کتاب وزیری
484 ص _ مصور

مروری بر کتاب 

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سده نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی در شعر فارسی میدانند.او در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و در مشهد ساکن شد.بابا فغانی در 925 هجری قمری درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود.

بابافغانی شاعری عاشقپیشه بوده و در عشق بس ناگواری دیده و ملامت و طعن شنیده و به همین مناسبت میان شعرای عراق بیش از تمام معاصرینش سخنش شورانگیز و در خواننده مؤثر است و کم غزلی از او یافت میشود که از نالههای جانسوز و فریادهای دردناک این شاعر شوریدۀ نامراد اثری نداشته باشد.

غزلیات بابافغانی بیشتر یکآهنگ و یکدست و با معانی