تاریخ و تحول ادبیات جدید ایران _ بزرگ علوی

تاریخ و تحول ادبیات جدید ایران

نویسنده بزرگ علوی
ترجمه امیرحسین شالچی
چاپ اول 1386
انتشارات نگاه
جلد شومیز
قطع رقعی
389 ص

مروری بر کتاب

این کتاب سرگذشت دگرگونی و پیشرفت ادبیات نوین ایران از زبان یکی از آفرینندگان آن است. بزرگ علوی در این کتاب داستاننویسی است که به بررسی پهنه کار خود میپردازد و ژرفای چهرههای داستانی و شخصیت نویسندگان را واکاوی میکند. دانشمندی است که روش و سنجههای امروزی دانش و پژوهش را بکار میبندد، نوگرایی است که پیوسته بر هر آنچه رنگ و بوی نویی دارد نورافکن میاندازد، آفرینشگری است که آفرینشهای گوناگون ادبی را میشناسد و میسنجد، و سرانجام سیاسیدانی است که روزگار خود را بخوبی بازمیگشاید. علوی در این کتاب تلاش کرده تا از آغاز سده بیستم میلادی تا عصر خودش بزرگان عرصه ادب را معرفی کند و داستان پیدایش ادبیات نو در ایران را بیان کند. در این میان علوی از خود و نقشش هیچ نامی نمیبرد در حالی که نقش او در شکلدهی به این جریان، بر هیچکسی پوشیده نیست. این کتاب در کشوری نوشته شده که در آن فروتنی نه تنها خوب نیست که به ویژگیهای منفی اخلاقی هم پیوند