نام من سرخ / ارهان پاموک / جلدسخت / چاپ اول 1389

رمان نام من سرخ در بستر بخشی از تاریخ امپراتوری عثمانی در زمان سلطان مراد سوم میگذرد. در این رمان، شیوهٔ چند صدایی یا پلی فونی روایتِ حوادث مختلف را توسط شخصیت های رمان ممکن کرده است.

پاموک در این رمان نقطه مشترک تاریخ عثمانی وایران را در نظر داشته است. نویسنده به شرح عشق و قتل در این رمان پرداخته است. سیاهیِ مرگ و ترس وافر از مرگ در پس زمینهٔ کتاب به خوبی با مقولهٔ عشق تلفیق شده است. عشقی که گویی این توانایی را دارد که نسل های مختلف را از پس قرون متمادی با هم متحد کند؛ از عشق خسرو و شیرین به هم، تا نوای قلندرها، عشق "کارا" به "شکوره"، تلخی عشق "شکوره" به "کارا" و فرزندانش. عشق چشم انداز اورهان پاموک است.

چگونگی روابط بین دوفرهنگ غرب و شرق از دیگر موضوعات این رمان است که از زبان نقاشان روایت میشود.

شخصیت های اصلی در رمان نام من سرخ نقاش هستند. در آغاز داستان استادِ طلاکاری به دست نقاشی کشته می شود. هیچکس مطمئن نیست که قاتل یک نقاش است. با این حال ماجرای تمام رمان از آغاز تا پایان یافتن نقاشِ قاتل است.

پاموک در خلال رمانش به موضوعاتی مانند عشق و تاریخ نقاشی در سرزمین های اسلامی نیز می پردازد.

او از کتاب های بسیاری در این رمان نام میبرد که درتمدن جهان اسلام نامی بوده اند. اغلب این کتابها از آن جمله شاهنامه طهماسبی  هستند. او همچنین برخی حکایت های نظامی و فردوسی را نیز در رمانش بازگو کرده است.

پاموک گفته است «یکی از انگیزه های من برای نوشتن رمان نام من سرخ بازآفرینی داستان های ادبیات کلاسیک بود. زمانی که داشتم کتابم را می نوشتم از خواندن شاهنامه و خسرو و شیرین لذت میبردم.»