کتاب مصائب جنگ

کتاب مصائب جنگ

The Disasters of War

نویسنده: فرانسیسکو گویا

مترجم: زهره هدایتی بیدهندی

انتشارات: علمی و فرهنگی

شابک: 978-6004366052

قطع: خشتی

تعداد صفحه: 184

سال انتشار شمسی: 1400

سال انتشار میلادی: 1863

نوع جلد: زرکوب

سری چاپ: 2

معرفی کتاب مصائب جنگ

شخصیت پردازی های بدیع و صحنه های تند و تیز که پس از مرگ به عنوان (مصائب جنگ) شناخته شدند، از قدرتمندترین آثار فرانسیسکو گویا و یکی از شاهکارهای تمدن غرب هستند. الگوی گویا برای ادعای بصری جنگ و وحشتهای آن، شورش اسپانیا در سال 1808 و جنگ شبه جزیرهای با فرانسه ناپلئونی بود. درگیری خونین و قحطی هولناک مادرید را خود گویا شاهد بوده و یا از روایات دوستان و معاصران برای او فاش شده است. از سال 1810 تا 1820، او برای جاودانه ساختن آنها در یک سری قلم کاری تلاش کرد.
خود هنرمند هرگز نتایج را ندید. حکاکی ها تا سال 1863 یعنی حدود 35 سال پس از مرگ او منتشر نشدند. در آن زمان، شور و شوق دوران ناپلئون فروکش کرده بود و مفاهیم طنز در آثار گویا کمتر توهین آمیز بود. نسخه دوور حالت دوم این نسخه اول را در اندازه اصلی خود بازتولید می کند که شامل 80 چاپ بود. سه چاپ اضافی که در نسخه 1863 نیستند نیز در اینجا گنجانده شده است، که این مجموعه را کاملترین مجموعه ممکن از حکاکیهایی است که گویا برای این مجموعه در نظر گرفته است.
فرانسیسکو خوزه گویا یا فرانسیسکو خوسه گویا نقاش و چاپگر سبک رمانتیسیسم اسپانیایی بود. وی مهمترین هنرمند اسپانیایی اواخر قرن 18 و اوایل قرن نوزدهم به حساب میآید و در طول زندگی طولانی خود مفسر دوران خود بودهاست.
از فرانسیسکو گویا به عنوان آخرین بازماندگان نسل استادان کهنهکار اروپایی (لقبی که به نقاشان اروپایی پیش از قرن نوزدهم اطلاق میشد) یاد میشود. او از پیشگامان دوران پیش از مدرنیسم است که فلسفهٔ ذهنی و تکنیک به کار رفته در آثارش، سالها بعد مورد استفادهٔ نقاشان بزرگی چون ادوار مانه و پابلو پیکاسو قرار گرفت.
وی بعد از یک تب شدید، در سال 1792 کر شد و این باعث درونگرایی و کنارهگیری او گردید. بدنبال سکته مغزی از ناحیه راست فلج شد و از رنج در اثر ضعف بینایی و عدم دسترسی کافی به مواد نقاشی در 16 آوریل 1828 در سن 82 سالگی در گذشت.

درباره فرانسیسکو گویا

 

فرانسیسکو خوزه گویا یا فرانسیسکو خوسه گویا (Francisco José de Goya y Lucientes) (زادهٔ 30 مارس 1746 درگذشتهٔ 16 آوریل 1828) نقاش و چاپگر اسپانیایی بود. وی مهمترین هنرمند اسپانیایی اواخر قرن 18 و اوایل قرن نوزدهم به حساب می آید و در طول زندگی طولانی خود مفسر دوران خود بوده است.
از فرانسیسکو گویا به عنوان آخرین بازماندگان نسل استادان کهنهکارِ* اروپایی (لقبی که به نقاشان اروپاییِ پیش از قرن نوزدهم اطلاق میشد) یاد می شود. او از پیشگامان دوران پیش از مدرنیسم است که فلسفهٔ ذهنی و تکنیک به کار رفته در آثارش، سالها بعد مورد استفادهٔ نقاشان بزرگی چون ادوار مانه و پابلو پیکاسو قرار گرفت.
وی بعد از یک تب شدید، در سال 1792 ناشنوا شد و این باعث درونگرایی و کنارهگیری او گردید. بدنبال سکته مغزی از ناحیه راست فلج شد و از رنج در اثر ضعف بینایی و عدم دسترسی کافی به مواد نقاشی در 16 آوریل 1828 در سن 82 سالگی در گذشت.