کیمیا و خاک

#کیمیا_و_خاک 
#رضا_براهنی 

جلد_شومیز 
قطع_رقعی
تعداد_صفحات 176
#سال_انتشار_اول 1364
#نشر_مرغ_آمین

ما نویسندگان باید به حراست ناموس زبانها و ادبیات خود همت کنیم.تاریخ کشور ما و تاریخ ادبیات ما نشان می دهند که این نویسندگان و شاعران جدی ما بودند که هویت متحول ما را در طول قرون حفاظت کردند.گذشت زمان بر سیطره ی شاهان و حاکمان جبار و قدرتمندان و سفاکان خط بطلان کشید،ولی از اعماق قرون،چهره ی زبان و فرهنگ ما،و از همه مهمتر،چهره ی تابناک شعر ما،با تلالو جاودانی خود،عبور زمان،هجوم اقوام دیگر،یورش سفاکان داخلی و خارجی را به مبارزه طلبید؛و همه گذشتند،حتی کالبدهای خاکی و جسمانی خود شاعر و نویسندگان، و آنچه ماند قصیده ی منوچهری و فرخی و ناصر خسرو و انوری و خاقانی بود؛مثنوی فردوسی و نظامی و مولوی،غزل سعدی و مولوی و حافظ و صائب،و نثر تاریخ بیهقی و گلستان و قصص الانبیا و تذکره الاولیا بود.کشور ما کشور سهروردی،  شیخ روزبهان،شیخ شبستری و مولوی و حافظ است.نسلهای مختلف گذشته اند.زمان طومار همه ی کالبدها را در نوردیده است؛تصوری که از کشور ما پا برجاست،در برابر ماست:کشور شعری بی زمان،کشور رقص واژه ها،کشور غنای درونی صورتِ نوعیِ انسانی خلاق،نجیب،دردمند،رند،طنز گو و آوازخوان.تنها نسل اندر نسل نویسندگانِ واقف بر هستی انسان و هستی زبان انسان هستند که حافظ گذشته ی غنی روح ادبی ما و ناقل آن گذشته به زمان حال و آینده هستند.ما از هیچ احدی جز آفرینندگان واقعی فرهنگمان نمی توانیم انتظار کمک داشته باشیم.