دفتر شعر دری (مجموعه ای از اشعار محمود منشی)

دفتر شعر دری (مجموعه ای از اشعار محمود منشی)

به انتخاب و تصحیح وتوضیح :   غلامحسین رضا نژاد (نوشین)

تعداد صفحه:       293

سال چاپ:           1369

نوبت چاپ:         اول 

ناشر:                  تالار کتاب 

اندازه:                وزیری 

نوع جلد:           گالینگور 

محمود منشی شاعر توانای معاصر در سال 1302 هـ .ش در کاشان قدم به عرصه هستی نهاد. پدرش حسینعلی منشی از شعرای صاحب شهرت بود. محمود نخست در تحت تربیت پدر پرورش یافت و همراه با این تربیت از محضر میرزا حسن ناصری دایی پدر خویش کسب فیض کرد و کم کم به رموز و فنون ادب فارسی و هنر شاعری آشنا شد و به تکمیل آن پرداخت با درگذشت ناصری، محمود در خدمت آیت الله حاج میرزا مجد الدّین نراقی که در ادبیّات صاحب نظر بود بهره وافی برد.

بان منشی در بین قصیده پردازان نیم قرن اخیر نه کم نظیر، که به حق بی نظیر است، زیرا در ترتیب قصیده و نظم سخن، روان تر و صاف تر از چشمه ساران بهاریست و در میان معاصران که همه آنها را به خوبی میشناسم و آثارشان را خواندهام سخنوری را سراغ ندارم که در استادی و مهارت و تسلّط بر کلام دری، با منشی همسری و برابری کند، چه رسد که از او سبقت گیرد.»

منشی گذشته از آن که در قصیده سرایی تخصّصی ماهرانه داشت، در نویسندگی نیز چیره دست بود و در نثر، کلامی استوار و فصیح داشت، چنان که دو اثر معروفش «سلام بر حسین» و «صادق آل محمّد» شاهد صادقی بر این مدّعاست.

وی در شعر «محمود» تخلّص میکرد و در برخی از قصاید خود از آن بهره جسته است و این بدان جهت بود که پدرش حسینعلی منشی، تخلّص «منشی» را اختیار کرده بود.وفات محمود منشی در تهران به تاریخ دی ماه 1364 هـ .ش اتّفاق افتاد و پیکرش به کاشان حمل گردید و در مقبره خانوادگی پدرش در مزار دشت افروز به خاک سپرده شد.

بسته استغنای من ، دربند عزلت پای من
پای من شد بسته زنجیراستغنای من

بی نیازم کرده از حلق جهان ، طبع بلند
زان سبب پیجیده اندر دامن من پای من

آز را در دیده خاک اعشانده و سیمرغ وار
جسته بر قاف قناعت ، اشیان عنقای من

شاخه کج نیستم ، تا سر فروآرم به خلق
سرو آزادم ، نیاید کژی از بالای من

مام من ازاده ام زاده است و جز آزادگی
بر پسرننهاده میراث دگر ، بابای من

دست خود را شسته ام ، ز آلایش آز و نیاز
بی نیازی ، گرد آز افشانده ، از سیمای من