2 عدد راف معدنی کمیاب عقیق کارنالین14گرمی

قیمت برای هر دو سنگ معدنی میباشد.

کارنلین را میتوان یکی از قدیمی ترین سنگهای نیمه قیمتی دانست که بشر از آن استفاده کرده است. کشف این موضوع که انسان از مهره های قرمز کلسدونی از اوایل عصر نو سنگی استفاده میکرده شگفت انگیز است. یکی از قدیمی ترین یافته ها از مهره های کارنلیان با تراش های فست مربوط به اواسط دوره پنجمین هزاره قبل از میلاد مسیح در گورستان وارنا (Varna Cemetery) بلغارستان می باشد. در 4 5 مین هزاره قبل از میلاد مسیح نیز سوراخ کاری روی سنگ کارنلین در مِهرگَرْهْ یکی از مناطق سه گانه باستانی بلوچستان پاکستان امروزی انجام میشد. یافته هایی از این سنگ در منطقه باستانی کنوسوس جزیره کرت یونان که مربوط به عصر برنز (1800 سال قبل از میلاد مسیح) است اثبات این است که از کرنلیان در کارهای تزئینی هنری استفاده میشد.
زمان رم باستان از کرنلیان به عنوان مُهر انگشتری استفاده فراوانی میشد. آنها با واکس زدن به آن در اسناد و نامه های مهم به عنوان مهر و موم کردن و اصالت آن سند استفاده میکردند. مُهر انگشتری از دوره آشور نو، ساخته شده از کارنلیان در بخش کلکسیون مهرهای آسیای غربی موزه بریتانیا وجود دارد که ایشتار، نام یکی از الهههای آشوری؛ ایزدبانوی نشاط عشق را به عنوان خدای ستاره ها نمایان کرده است.
وی هنگامی که بر روی تخت سلطنت می نشسته این انگشتر مقام سلطنتی را همراه خود نگه داشته است. در قرن هشتم پیش از میلاد مسیح، انگشتر مُهر انگشتر کارنلیانی در موزه اشمولین انگلستان وجود دارد که اینانا یا ایشتار را با مردوخ یا مردوک یکی از خدایان باستانی تمدن بابل و اژدهای قرمزش نشان میدهد.
تاریخچه طولانی این سنگ سبب شده باورها و اعتقادات بسیاری درباره این سنگ وجود داشته باشد. در عهد قدیم (مصر) و حتی امروزه تصور بر این است که سنگ کارنلین میتواند به یی سخنوران خجالتی و کمرو کمک کند. در گذشته جنگجویان، سنگ کارنلین را به گردن خود می آویختند تا با استفاده از قدرت های فیزیکی آن شجاعت خود را افزایش و بر دشمنان خود غلبه کنند. مصریان باستان، کارنلین را غروب خورشید میخواندند و معماران مصری، خود را با این سنگ مزین میکردند تا درجه و مقام سازندگی خود را نشان دهند. کیمیاگران در قرون وسطی، کرنلیان را در آب جوش می انداختند تا انرژی دیگر کلسدونی ها را فعال (به نوع خوبی تبدیل) کنند. رومیان قدیم بر روی سنگ کارنلین و انگشترشان نقوش نقوش حیوانی درنده یا الهه حکاکی میکردند و اعتقاد داشتند که برایشان خوش یمنی و حفاظت می آورد.
در بیست و نهمین قسمت کتاب مردگان که در مصر کشف شده آمده است که آنها هنگام مرگ کارنلین حکاکی شده را همراه با خود دفن می کردند تا از ایسیس (الهه باروری از اساطیر مصری) قول سفری ایمن را پس از مرگ (به دنیای ارواح) بگیرند. عبرانیان و در فرهنگ های عرب از این سنگ در جهت محافظت در برابر بیماری ها استفاده میشد. بسیاری از مسلمانان باور دارند که کارنلین (به عامه عقیق پرتقالی) برای آنها شادی و خوشبختی می آورد و گفته میشود پیامبر اسلام نیز انگشتر مهری از سنگ کارنلین بر دست داشته است.
از خواص سنگ کارنلین در جهت تقویت مراکز بدنی ریشه (اول)، طحال و اندام تناسلی (دوم) و ناف (سوم) استفاده میشود و با فعال کردن آنها سبب وارد شدن نیروی حیات، انرژی های جنسی، سرزندگی، اشتیاق، علاقه، اطمینان، خلاقیت و اراده مثبت میشود. برخی از این سنگ در جهت سم زدایی الکل یا مواد مخدر نیز استفاده میکنند. کارنلین سبب رغبت یافتن به بلوغ روحانی میشود. کارنلین انرژی های خود را به خوبی با انواع کوارتز، جاسپر و کلسدونی می آمیزد.