نشانه شناسی و زیباشناسی سینما یوری لوتمن

ترجمه: مسعود اوحدی

انتشارات سروش
جلد نرم
قطع رقعی
چاپ اول 1370
167 صفحه و با کاغذ نسبتن مرغوب
( به عکسها دقت شود)
( بسیار تمیز )

هنرها، هریک به حدی، در رساندن حس واقعیت به مخاطبین خود، ملاحظه و دلواپسی دارند. سینما از این نظر در مرتبه نخست قرارداد. بعد، نقشی را که فانتزی و صورخیال در تبدیل سینما به هنر ایفا کرده و فیلم های ملی یس آغازگر آن بوده است مورد توجه قرار خواهیم داد. اما «پندار واقعیت» که اکنون مورد بحث ماست، مسئله ای دیگر است؛ رویدادی که بر پرده سینما به وقوع می پیوندد، هر چند خیالی، تماشاگر شاهد آن بوده و به یک معنی، در آن شرکت دارد. بنابر این، با اینکه تماشاگر از ماهیت غیر واقعی رویداد آگاه است از نظر عاطفی به گونه ای واکنش نشان می دهد که گویی در برابر رویدادی واقعی قرار دارد . چنانکه از این پس خواهیم دید، در ارتباط با انتقال به زمان های گذشته و آینده از طریق امکانات سینما و نیز وجه شرطی و دیگر حالت های غیر واقعی روایت سینمایی مشکلات خاصی وجود دارد. سینما به لحاظ طبیعت مادی خود، همچون هنرهای دیگری که نشانه های تجسمی را بکار می گیرند، تنها زمان حال را می شناسد. این نکته راد.س. لیخاچف در ارتباط با تئاتر مورد بحث قرارداده است.