قاجاری پزشکی تقویم الابدان بسیار کمیاب

کتاب قاجاری پزشکی تقویم الابدان چاپ زمان ناصرالدین شاه قاجار ( توجه نمایید که کتاب های پزشکی قاجاری نسبت به سایر کتاب های دوره قاجار بسیار کمیاب تر هستند ) 

• تالیف : ابوعلی یحیی بن عیسی معروف به ابن جزله (ابوسهل عیسی بن یحیی بن ابراهیم المسیحی الجرجانی که به نام ابوسهل مسیحی گرگانی شناخته میشود، دانشمند و پزشک بزرگ ایرانی نیمهٔ دوم قرن چهارم و همدورهٔ ابن سینا است. او علاوه بر پزشکی در دانشهای دیگر از جمله هندسه، ستارهشناسی، ریاضیات، شعر و حکمت نیز آثاری داشته است. برخی میگویند که او از استادان ابن سینا و ابوریحان بوده است. وی در خوارزم و در دربار ابوالعباس مأمون خوارزمشاه زندگی میکرد و در سال 403 هجری که به همراه ابن سینا از خوارزم به خراسان میرفت، بر اثر طوفان شن در بیابان خوارزم درگذشت.)
• ترجمه : محمد اشرف بن شمس الدین محمد طبیب  (محمداشرف بن حکیم محمد طبیب اصفهانی، از فضلا و دانشمندان اصفهان در قرن یازده هجری بوده است.)
• سال چاپ : 1303 هجری قمری 1264 هجری شمسی ( عهد ناصرالدین شاه قاجار )
• زبان : فارسی
• تعداد صفحات : 96 صفحه ( صفحات سالم و کامل می باشند ) 2 برگ اول طبق تصاویر دارای پارگی خفیف می باشند ( بعضی صفحات دارای مهر برجسته کوچه کارخانه های خاغذ سازی روسیه تزاری هستند )
• اندازه : 21/5 × 17 سانتی متر
• جلد : سخت تیماج ( پوست بز)
• کتابت :  حاجی محمدرضا متخلص به صفا ( ملقب به سلطان الکتاب. او از کاتبان خوشنویس بود که در دربار ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار سمت لشکرنویسی داشت و بسیاری کتاب به خط او چاپ شده است )

××× به دلیل کلکسیونی بودن و حساس بودن کالا از پس گرفتن معذوریم ×××

در قسمتی از مقدمه کتاب آمده است : 

این کتاب را بر وجهیکه بیرون آوردن مطالب از آن آسان تر و نفع بردن از آن بیشتر است و کم حجم و پرفایده است ساخته ام ، این کتاب رابر صورت تقویم و بر حاشیه آن ذکر کرده ام قسمت مرضها را و فایده چند را که در خانه های دوازده گانه مذکور جای آن نبود و آن خانه ها گنجایش آن را نداشت و از برای هر مرضی دوازده خانه ترتیب داده ام ، اول نام مرض مذکور است و در خانه دویم مزاجی که با آن مزاج آن مرض بیشتر عارض می شود و در خانه سیم سن و سالی که در آن سن و سال آن مرض بیشتر عارض می شود مذکور است و در خانه ششم مذکور می شود که آن مرض خطرناک است یا نه و در خانه هفتم سبب آن مرض مذکور می شود و در خانه هشتم علامت آن مرض مذکور می شود و در خانه نهم اینکه در آن مرض استفراغ یعنی دفع خلط از بدن به هر قسم که باشد خواه با اسهال یا به قی یا با با ادرار بول یا به عرق فرمودن باید کرد یا نه مذکور می شود و مذکور میشود که اگر استفراغ باید کرد بچه طریق مناسب است بفصد یا با اسهال یا بحقنه یا با امثال آن و چون مردم در باب دوا بکار بردن سه قسم هستند قسم اول جماعتی اند که دوای بدمزه بکار نمی توانند برد مانند پادشاهان . . . و اطفال و قسم دوم کسانیکه از بد مزه گی دوا چندان مضایقه ندارند لیکن قدرت بر تحصیل بعضی دواها را ندارند مانند درویشان قسم سیم طایفه اند که دوای بد مزه می توانند خورد و قارت بر تحصیل هر نوع دواها را دارند بنابر این بعد از خانه نهم دو خانه وضع شده که در یکی از آن دو خانه دواهاییکه چندان بد مزه نباشند که مناسب قسم اول از مردمانست مذکور می شود و این را معالجه پادشاهانه نامیده ایم و این خانه دهم است و در خانه دیگر دواهای کم قیمت که در اکثر جاها مهم میرسد و مناسب قسم دوم از مردمانست و اینرا معالجه حال شاه و گدا منظور این است هر تدبیری که مناسب آن مرض است در آنخانه ذکر می کنیم و اگر چنانچه احتیاج به عمل باشد طریقه آنرا در آنخانه ذکر می کنیم و این خانه دوازدهم است و این را معالجه عام نامیده ایم