دل کور

دل کور
اسماعیل فصیح
سال چاپ 1373
انتشارات پروین
گالینگور رقعی
287 صفحه

کتاب آتروپات

رمان حاظر در دو بخش است، که نخستین قسمت آن به اتفاقات دوران کودکی دکتر صادق آریان برمیگردد و قسمت دوم، پیرامون دوران جوانی اوست. صادق در خواب، محله کودکی خود را میبیند که به شکل مردابی غرق در خون است. او با صدای زنگ تلفن از خواب برمیخیزد و خبر فوت حاج مختار آریان را از همسرش دریافت میکند. مرگ او، گذشته را بار دیگر به رخ صادق میکشد و کابوس تلخی که دیده بود، مکرر و فرساینده، به ذهنش حمله میبرد و روزگار از دست رفته را از نو کشف میکند. صادق، سرگذشت حاج مختار را در قابی از زندگی سابق خانوادهی ارباب حسن آریان و کوکب خانم به خاطر میآورد و در زمینهای از آب، صدا و رنگ، هیاهوی روزگاری تلخ را یادآوری می کند که از خاطرات مردگان، به رویای زندگان چنگ میزند. اسماعیل فصیح در نگارش رمان دل کور، از موضع دکتر صادق آریان به همه چیز مینگرد و شخصیتهای متعدد رمان را از پنجرهی نگاه او بررسی میکند.داستان بین یک نیمه شب و سحر اتفاق میافتد. با این حال، مکاشفات ذهنی صادق، در این زمان اندک، چندین دهه طول میکشد.