باغ آلبالو / آنتون چخوف / سیمین دانشور

بسیارتمیز

نمایشنامه در چهار پرده

نمایشنامه ی باغ آلبالو آخرین اثر جخوف است که در سال 1903 نوشته شده است و در انویه ی 1904 برای اولین بار در تئاتر هنر مسکو روی صحنه آمده است.

اشخاص این نمایش همان آدم هایی هستند که در زندگی روزمره با آنها روبرو می شویم. هیچ کدام نقش بر جسته ای ندارند نه مبارزه می کنند نه شکست می خورند و نه حتی از خود دفاع می کنند و نه به حل مشکلاتی که در برابرشان قرار دارند می پردازند. منتظر حادثه می نشینند و تقدیر می راندشان و تقدیرشان را با شکیبایی تحمل می کنند. گفتی نیروی اراده شان فلج شده است.

امپرسیونیسم چخوف در آخرین تحلیل نفی کننده ی زندگی نیست بلکه از امید به آینده سرشار است. در باغ آلبالو فروش باغ حکایت از وداع با گذشته دارد گذشته ای که رو به افول است و تبری که به کنده ی درختها می خورد تبری است که زندگی قدیم و اشرافیت رو به زوال را واگون و دگرگون میسازد.

چخوف در نمایشنامه باغ آلبالو حوادث زندگی، و ویژگیهای شخصیتها را در ارتباط با باغ توصیف میکند، او به شخصیتهای اثر خود ویژگیهای هم مثبت و هم منفی میدهد. به تصویر کشیدن زندگی نسلهای مختلف با عقاید و دیدگاه های گوناگون در جریان حودث عادی زندگی در این نمایشنامه، از هنرمندی نویسنده ای سخن میگوید که در اوج بیماری و با علم به مرگ زودرس، توانست آخرین اثر جاودانه خود را در سال 1903 به دنیای ادبیات غنی روسیه و جهان هدیه کند...