گلی بیرنگ (برگزیده شعرها یدالله بهزاد کرمانشاهی)

یدالله بهزاد کرمانشاهی

کبوترها صفاتان باد! کبوترهای خوشآوای گردونگرد! که دلهاتان همه پاکیست، که تن در چشمهسار نور میشویید، و پاها را ز گلبرگ شفق پیرایه میبندید، صفاتان باد! سرودم گرچه غمخیز است و دردانگیز نثار نغمههاتان باد! این کتاب مجموعهای است از اشعاری که شاعر در قالبهای کهن و نیمایی سروده است.

برگزیده شعرها این نمونه جمع شده , برگرفته سرودههایی است که عمدتا در قالبهای کلاسیک به نظم درآمده است ایران نشود طعمة گنجشک عُقابش صدام به خود خندد و بغدادِ خرابش در خواب مگردید که ایرانِ کهن را در بست سپردند حریفان به جنابش از یدالله بهزاد کرمانشاهی، آثار زیادی منتشر نشده، اما اشعارش بسیار است و تألیفاتش کم نیست. او به سیاقِ فروتنیِ ذاتیاش، از مجالس رسمی و ریاست و شهرت کناره میگرفت، هرچند بسیار دوستنواز و خوش محضر بود و شعرا و ادبا و اهل فضل مجالستی با وی داشتند و شاگردانش هیچگاه رهایش نمیکردند. از یدالله بهزاد تنها چند سطر زندگینامة خود نوشت بر جبین مجموعه اشعار «گلی بیرنگ» چاپ شده که برای آشنایی با وی مفید است و همان هم در سبکشناسی شعر وی به کار خوانندگان نکتهسنج میآید: «نویسندة این سخنان یدالله بهزاد، فرزند حسین ایوانی، به سال 1304 شمسی نیمة بهمنماه در کرمانشاه دیده به جهان گشود. پس از روزگار کودکی به دبستان و سپس دبیرستان رفت و دو سه سالی نیز به تباه کردن زندگی در دانشکدة ادبیات تهران پرداخت. آنگاه به کار دبیری دل بست و بیستوهفت سال تن و جان را در این کار فرسوده کرد. سرانجام در 1359 به درخواست خود بازنشست شد.» به ستواری و سختی رشک پولاد به راه عشق سرها داده بر باد قرینِ بیستون همسنگِ فرهاد ز کرمانشاهیان یاد اینچنین باد