کتاب جن نامه اثر هوشنگ گلشیری (نسخه کامل و اصلی)

رمان سحرآمیز جن نامه با توصیف دوران کودکی حسین، راوی و شخصیت اول داستان، در آبادان شروع می شود، در محله ی کارگری با خانه های سیمانی که یادآور بسیاری از این محله هاست که در کشورهای گوناگون ساخته می شدند. فصل اول کتاب به دوران کودکی راوی مختص است. نویسنده در کتاب به ترسیم شهر اصفهان می پردازد. خانه های گلی و خشتی شان با مردم سنتی و قدیمی اش و کوچه های تو در تو شهر، شهری که در آن ماجراهای داستان اتفاق می افتد....

این رمان داستانی ئی است که به شیوه ای واقع گرایانه گرچه نه به معنی قراردادی آن نوشته شده، ولی به مفهوم متداول رمانی در قالب رئالیسم ئی نیست. شخصیت هایش برای خواننده ملموس و آشنا بنظر می رسند، آدم هائی که به اعضای خانواده های خودمان شباهتی شگفت انگیز دارند، ولی در عین حال از ما دور اند و نمی شود به آسانی به ژرفای ذهن آنها دست یافت. جن نامه از یک نظر رمانی است در باره بلوغ؛ داستان پسر بچه ای که در دو شهر متفاوت و حتی متناقض بزرگ می شود و داستان خانواده اش؛ داستان یک شهر، داستان یک فرهنگ، داستان مردمی در گیرو دار گذر از زندگی سنتی به روزگار و زندگی نوینی که براثر طغیان های سیاسی، انقلاب ها، و بی ثباتی های اجتماعی و فرهنگی برآنان تحمیل شده است. در واقع، راوی داستان از این همه تغییر و تحوّل واهمه و هراس دارد. با همه توش و توانش می کوشد تا دست کم در زندگی خودش، و یا در زندگی درونی و ذهنی اش، زمینی را که رویش ایستاده است استوار و با ثبات نگهدارد. درست برخلاف برادرش، حسن، که معلم است و فعّال سیاسی و درپی عوض کردن دنیا و مدام، هم به خاطر شغلش و هم فعالیت های سیاسی مخفیانه اش، از دهی به دهی و از شهری به شهر دیگری درکوچ است. حسین، برعکس، می خواهد دنیا را همان طور که هست نگهدارد و تنها در جستجوی گوشه کوچکی از این دنیا یعنی دنیای خودش است که بتواند آن را از گردش و تغییر باز دارد و برای خود ایمن سازد.