کتاب رستاخیز مردگان

مدرکی از سال 1487 توسط راهب وارمیوس (olaus wormius) بر جای مانده است. او طبق این نوشته به کتاب بسیار خطرناکی اشاره میکند. این کتاب مرموز خواننده را به شدت تحت تاثیر خود قرار میدهد. وارمیوس در یکی دیگر از نوشته هایش میگوید: وقتی ترجمه کتاب رستاخیز مردگان به دستم رسید. مقداری از آن را مطالعه کردم و بلافاصله آنرا در آتش سوزاندم. چون حقایقی در آن فاش میشود که هنوز هیچکس برایش آماده نیست. به زمان بسیار زیادی برای درکش محتاجیم!

اما ترجمهای که راهب واریوس ادعا میکرد در آتش سوزانده است. سال 1586 در پراگ یکبار دیگر پیدا شد. اما در دستان فردی که همه او را به عنوان گر میشناختند. دکتر جان دی و دستیارش ادوارد کلی، بنا به شایعهها این دو بعد از پیدا کردن این کتاب سعی در زنده کردن مردگان! کردند.

کتاب سپس بوسیله فردی کلکسیونر به نام الیاس اشمول به کتابخانه بودلین آکسفورد هدیه داده شد. از این کتاب دو نسخه دیگر در کتابخانههای موزه بریتانیا و واتیکان موجود است. نسخه کتاب نکرونومیکون کتابخانه بودلین در سال 1934 ناپدید شد. گفته میشود هیتلر به علت علاقه زیادش به متافیزیک به نحوی این کتاب را بهدست آورد و بعد از آن دیگر ردی از آن نسخه در دست نیست.

نسخه موجود در موزه بریتانیا در سال 1940 از فهرست خارج و به انبار منتقل شد. سپس همراه جواهرات سلطنتی خانواده پادشاهی در گالر قلعه حفاظت شده قرار گرفت. آنچه این کتاب را خطرناک جلوه میدهد. تنها بخش دیوانهکننده آن یعنی بخش صدمات فیزیکیاش نیست. بلکه حقایق نوشته شده در کتاب رستاخیز مردگان آنقدر بیپرده و بیرحمانه است.

که باعث فرو ریختن تمامی باورها و ذهنیت فرد در ارتباط با زندگی میشود. و تنها برای انسانی که کتاب را مطالعه میکند. تاریکی و یک هیچ بزرگ به ارمغان میآورد. یعنی اگر فرد از خواندن این کتاب به مرز جنون نرسد. مجبور است در بیهدفی و تاریکی مطلق زندگی کند.